BIAFF დახურვის ცერემონია

This slideshow requires JavaScript.

ბათუმის საავტორო კინოს საერთაშორისო ფესტივალი დასრულდა… ფესტივალის დასკვნითი ღონისძიება ბათუმის ხელოვნებისა და მუსიკის ცენტრში გაიმართა, საერთაშორისო ჟიურიმ პრიზები სამ საკონკურსო სექციაში გასცა – საერთაშორისო მხატვრული, დოკუმენტური და მოკლემეტრაჟიანი ფილმები.

dsc_1016

BIAFF საერთაშორისო კონკურსის სექციის ხუთკაციანმა ჟიურიმ დიტო ცინცაძე, საქართველო (ჟიურის თავჯდომარე), მაჰტაბ კერამატი (ირანი), ირინა გორდიჩუკი (უკრაინა), ლიზა ანტონოვა (რუსეთი), გულნარა აბიკიევა (ყაზახეთი) შემდეგი პრიზები გასცა:

  • · გრანპრი – „ზოოლოგია“, ივან ტვერდოვსკი, რუსეთი/ საფრანგეთი/ გერმანია, 2016; 87 წთ.
  • საუკეთესო რეჟისურა – “უღმერთო”, რალიცა პეტროვა, ბულგარეთი/დანია/საფრანგეთი, 2016; 99 წთ.
  • საუკეთესო მსახიობი მამაკაცი – ფარჰად ასლანი, ფილმში „ქალიშვილი“, რეზა მირკარიმი, ირანი, 2016; 103 წთ.
  • საუკეთესო მსახიობი ქალი – ნატალია პავლენკოვა ფილმში „ზოოლოგია“, ივან ტვერდოვსკი, რუსეთი/ საფრანგეთი/ გერმანია, 2016
  • ჟიურის სპეციალური პრიზი – „სიყვარულის შეერთებული შტატები“, ტომაშ ვასილევსკი, პოლონეთი/შვედეთი, 2016; 104 წთ. – “რაუფი”, სონერ კარენი/ბარის კაია, თურქეთი, 2016; 94 წთ.

This slideshow requires JavaScript.

 

BIAFF 2016-ის დოკუმენტური ფილმების საერთაშორისო კონკურსის სექციის ხუთკაციანმა ჟიურიმ – მარინა რაზბეშკინა (რუსეთი (ჟიურის თავჯდომარე), ელჰუმ შეიკრიფარი (დიდი ბრიტანეთი), ნარგიზ ბაგირზადე (აზერბაიჯანი), ოლეს იანჩუკ (უკრაინა), გივი ბესიკ ოდიშარია, საქართველო, გამოვლინა გამორჯვებული ფილმები:
  • საუკეთესო დოკუმენტური ფილმი – „კინომოგზაურები”, შირლი აბრაფამი/ამით მანდეშია, ინდოეთი, 2016; 96 წთ.
  • ჟიურის სპეციალური პრიზი – „ნათესავები“, ვიტალი მანსკი, გერმანია/ლატვია/ესტონეთი/უკრაინა, 2016; 112 წთ.

This slideshow requires JavaScript.

BIAFF 2016-ის მოკლემეტრაჟიანი ფილმების საკონკურსო სექციის ხუთკაციანმა ჟიურიმ – ზაზა ხალვაში, საქართველო (ჟიურის თავჯდომარე), იულია სინკევიჩი (უკრაინა), დავით მურადიანი (სომხეთი), დილარა ტასბულატოვა (რუსეთი), ზურაბ სტურუა (საქართველო)გასცა შემდეგი პრიზები:
  • საუკეთესო მოკლემეტრაჟიანი ფილმი – „ლეთა“, დეა კულუმბეგაშვილი, საქართველო, 2016; 15 წთ.
  • ჟიურის დიპლომი (სპეციალური მოხსენიება) – გადაეცა ორ ფილმს:
– „დაკარგული მიწა“, ჰავრაზ მოჰამედი, ერაყი, 2016; 10 წთ.
– “როცა ზარების ხმა გესმის”, ჩაბნეიმ ზარიაბი, საფრანგეთი/ტუნისი, 2015; 25 წთ.

This slideshow requires JavaScript.

BIAFF-ის ინდუსტრიული პლატფორმის “ალტერნატიული ტალღის” ფარგლებში, რომელშიც მონაწილეობდა 9 ქართული კინოპროექტი, პრიზი (კინოააპარატურის არენდის სერვისის ვაუჩერი) გადაეცა შემდეგ კინოპროექტს:
– “ინგა” – რეჟისორი გიორგი გოგიჩაიშვილი, სცენრის ავტორები – ზაზა კოშკაძე/მერი ბექაური/ დავით აბრამიშვილი, პროდუსერი – გეგა ხმალაძე

dsc_1031

დახურვის ცერემონიის დასკვნით ნაწილში გაიმართა დონ ჩედლის ფილმის “წინ მაილს” (აშშ, 2016) ჩვენება
კინოფესტივალის სპონსორები – საქართველოს ეროვნული კინოცენტრი, საქართველოს კულტურის და ძეგლთა დაცვის სამინისტრო, სასტუმრო „Divan Suites Batumi“, “ასკანელი ძმები”
14479535_1293743080644624_3091619622046836153_n

 

ფესტივალის დაჯილდოვების ცერემონის შემდეგ გაიმართა ბანკეტი რესტორან ”WILD WEST”-ში ,  უამრავი სტუმარი საკუთარ ემოციებს უზიარებდა ერთმანეთს სასიამოვნო მუსიკისა და გემრიელი კერძების თანხლებით….

dsc_0066

მეც , როგორც ბლოგერი და როგორც მოხალისე ამ საერთაშორისო ფესტივალის პატარა ნაწილს წარმოვადგენდი და რაღაც წვლილი მეც შევიტანე რომ ფესტივალი ღირსეულად წარმდგარიყო მაყურებლების წინაშე…

ახლა , როდესაც ფესტივალი დამთავრდა ვფიქრობ იმ შედეგზე , რაც ფესტივალში მონაწილეობის შემდეგ უნდა დამრჩენოდა… შედეგი მართლაც არის ….

პირველი ალბათ ახალი ინფორმაციის მიღებაა იმის შესახებ თუ როგორ შეიძლება დაიწყო ფილმის გადაღება შეზღუდული ბიუჯეტის პირობებში. მე არ ვარ რეჟისორი და შეიძლება მოგეჩვენოთ, რომ ეს ინფორმაცია ჩემთვის გამოუსადეგარია, მაგრამ როდესაც ბერძენი სცენარისტის – ნიკოლას პანაგიტოულოსის მასტერკლასს ვუსმენდი ბევრი იდეა გამიჩნდა და მივხვდი, რომ თუ გაქვს ნიჭი, მონდომება და გადაღებაც კარგად გამოგდის შესაძლებელია მოყვარულის დონეზე ამ პროფესიის დაუფლება და მოკლემეტრაჟიანი ფილმის გადაღების მცდელობა……14516359_1191040054294275_6139051018721502736_n

მეორე შედეგი ალბათ  საავტორო , მოკლემეტრაჟიანი ფილმების მიმართ ჩემი დამოკიდებულების ცვლილებაა, რამდენიმე ფილმა ჩემში აღფრთოვანება და სიამაყე გამოიწვია.. ვცდილობდი ჩემი ემოციების, განცდების გამოხატვას ბლოგის დახმარებით, თუმცა იყო რამდენიმე არასასიამოვნო სიტუაცია  ჩემი ბლოგის ,  ჩემი შეხედულებების , გამოხატვის თავისუფლების მიმართ … მაგრამ ეს უკვე წარსულია , მე-11 კინოფესტივალზე მარის, როგორც ბლოგერის მიერ მიღებული გამოცდილების ნაწილი….

საერთო ჯამში კინოფესტივალმა ჩემი მოლოდინი გაამართლა, ვნახე ბევრი საინტერესო ფილმი , გავიცანი ახალი ადამიანები, მივიღე გარკვეული გამოცდილება… ერთი წლის შემდეგ უკვე ახალი BIAFF-ია , რომელშიც აუცილებლად მივიღებ მონაწილეობას…..

dsc_0120

 

 

 

 

Advertisements

შვიდი დღე პატერსონში

paterson_producers_interview_no_film_school_3

 

ბავშვობაში გასწავლიან,  რომ არის სამი განზომილება: სიმაღლე, სიგანე, სიღრმე, როგორც ფეხსაცმლის ყუთი …მაგრამ შემდეგ იგებ, რომ არსებობს მეოთხე განზომილება-დრო… ზოგი ამტკიცებს, რომ არსებობს  …. მეხუთე…..მეექვსე…მეშვიდეე…

პატერსონი ავტობუსის მძღოლია, რომელიც ცხოვრობს ქალაქ პატერსონში, ნიუ  ჯერსიში…        ის ყოველდღიური, რუტინული ცხოვრებით ცხოვრობს: მართავს ავტობუსს, ისმენს მგზავრების სხვადასხვა ისტორიებს… წერს ლექსებს წიგნაკში….ასეირნებს საღამოს ძაღლს და ყოველდღიურად სტუმრობს ბარს ერთი ბაკალი ლუდის დასალევად…

paterson

ჯიმ ჯარმუშის ნამუშევარი მდიდარია საინტერესო ფრაზებით თუ ლექსებით, სურათი მსუბუქი იუმორითაა გაჯერებული და რეჟისორი ყოველ წუთას ცდილობს პატერსონის შინაგან სამყაროში გვამოგზაუროს.  მისი ყველა ლექსი მის ცხოვრებას ასახავს, ფრაზები  ჩნდებიან მაშინ როდესაც პატერსონი სამსახურში მიდის ან ავტობუსს ატარებს … ჩემი აზრით ეს ლექსები მისი ნაწილია ალბათ ესაა მიზეზი თუ რატომ არ უნდა მსოფლიოს გააცნოს  მისი შემოქმედება ….

paterson2-large_transvxy1sbh3zy94n8z2-u3dxuk1tyudfxq1bahytrsjuo0

ფილმში აღწერილია  წყვილის შვიდი ჩვეულებრივი დღე, პატერსონის და მისი მეუღლის ცხოვრება არაფრით განსხვავდება სხვა ჩვეულებრივი წყვილის ცხოვრებისგან.. თითეულ მათგანს გასხვავებული ინტერესები , აზრები და ბედნიერების საკუთარი აღქმა გააჩნია… პატერსონის მეუღლე ლაურა უფრო მეტად მეოცნებე ადამიანია , ის ცდილობს მიიღოს ცხოვრებისგან ახალი გამოწვევები, აითვისოს მუსიკა და გახდეს მუსიკოსი  ან უბრალოდ გემრიელი კექსების გაყიდვით მიიაღწიოს წარმატებას.. ჯიმ ჯარმუშმა მისი შინაგანი სამყაროს გადმოცემა ლაურას უცნაური გატაცებით  სცადა … ის ყველაფერს სახლის კედლებს, ავეჯის აქსესუარებს,  ფარდებს , ჭურჭელსაც კი შავ და თეთ ფერებში ან უცნაური ფორმის შავ რგოლებში ხატავს… ეს ერთფეროვნება თითქოს პატერსონის სიმშვიდესაც არღვევს, მაგრამ ცოლის მიმართ სიყვარული , ლაურას ბედნიერი განწობა და სახლის საყვარელი ( პატერსონის მიმართ უფრო ეჭვიანი და ბრაზიანი ) წევრი, ბულდოგი მათ ცხოვრებას მრავალფეროვანს ხდის…

paterson_producers_interview_no_film_school_2

ჩემი აზრით ფილმს არც დასაწყისი ჰქონდა და არც დასასრული , ეს იყო ცხოვრების რაღაც ნაწილი, რომელშიც ჩვენ პატერსონების ოჯახის წევრები გავხდით ,  მათთან ერთად დავიწყეთ დილა სასიამოვნოდ,  მათთან ერთად  ავტობუსით გავიარეთ ქალაქის რამდენიმე ქუჩა , მათთან ერთად ვიყავით კინოში , ვისწავლეთ სიმღერის აკორდები და შევქმენით პირველი სიმღერა…გვყავდა საყვარელი , ბრაზიანი ბულდოგი და რაც მთავარია მათთან ერთად ვცდილობდით დაგვენახა რეალობა სხვა თვალით , წამოგვეწყო ახალი საქმიანობა და ბედნიერება გვეგრძნო იმით რაც გვაქვს ….

paterson-5-620x412

 

 

 

 

 

 

Smrt u Sarajevu…..

ფესტივალის ბოლო საკონკურსო დღე ალბათ ყველაზე სამწუხარო და ამავდროულად საბედნიერო დღეც აღმოჩნდა ჩემთვის ..  ძნელი იყო დავმშვიდობებოდი ფესტივალზე ფილმის ყურების მოლოდინს , დიდ ეკრანს,  სხვა ატმოსფეროს, რომელიც ჩემში ყოველთვის აღტაცებას იწვევდა , თუმცა მიუხედავად ამისა ბოლო დღეს საუკეთესო  ფილმები ვნახე ერთმანეთისგან განსხვავებული .

smrt-u-sarajevu

deathinsarajevo_01 პირველი ფილმი, რომელიც ბოლო დღეს ვნახე დანის ტანოვიჩის  ”სიკვდილი სარაევოშია”  ფილმის ყველა მოქმედება ბოსნია ჰერცოგოვინას დედაქალაქ სარაევოში მდებარე პრესტიჟულ სასტუმროში ვითარდება , სასტუმროს სამ სხვადასხვა ადგილას ერთმანეთისგან დამოუკიდებლად სხვადასხვა ისტორიები მიმდინარეობს. აზრთა სხვადასხვაობას , მოქმედებების სიმძიმეს ერთ დღესთან მივყავართ, ავსტრია-უნგრეთის ჰერცოგის ფრანც ფერდინანდის მკვლელობიდან 100 წლისთავთან….სასტუმროს სახურავზე ტელევიზიის წარმომადგენლები ინტერვიუებს წერენ,  გადაცემის წამყვანსა და   პროვინციულ გავრილო პრინცს,   ფრანც ფერდინანდის მკვლელის სეხნიას შორის კამათი მიმდინარეობს,  ერთმანეთს ხმის ჩახლეჩვამდე უმტკიცებენ თავიანთი ხალხის სიმართლეს, ცდილობენ გაარკვიონ ვინ იყო ნამდვილი ოკუპანტი…

snezana-vidovic-faketa-salihbegovic

ამ კამათის გაგრძელება ალბათ ის მდგომარეობაა , რაშიც სასტუმრო და მთლიანად თანამშრომლები არიან … ისინი რამდენიმე თვიანი უხელფასო მუშაობის გაპროტესტებას აპირებენ , მაგრამ არც იციან,  რომ მუდმივად  ვიღაც ცდილობს მაფიოზის დავალებით , რომელსაც სათამაშო და სტრიპტიზ კლუბი აქვს მოწყობილი სასტუმროს სარდაფში, მიტინგის ლიდერს გაუსწორდეს ფიზიკურად…

cover_photo-jpg

ამ ადამიანების ისტორია სასტუმროს ქვედა ნაწილში, სამრეცხაოსა და სარდაფში მიმდინარეობს. მათი შემაერთებელი ნაწილი ალბათ  სასტუმროს საპრეზიდენტო აპარტამენტებში ამ დღეს ჩამოსული  ევროკავშირის წარმომადგენელია, რომელიც მთელი დღე თავის ნომერში გამოსასვლელ სიტყვაში რეპეტიციობს…ის ვერც გრძნობს სასტუმროს მთელს დაძაბულობას,   შესაბამისად მისი იდეებიც გაცილებით ზოგადი და ზოგჯერ არაფრისმთქმელიცაა, რეპეტიციის დროს ცდილობს ხელოვნურად გაამძაფროს სიტყვების მნიშვნელობა , როდესაც სასტუმროს სხვა ნაწილებში მყოფი ადამიანების ყოველ სიტყვას სიმძიმე და ტრაგიზმი ახლავს….

death_in_sarajevo-823253611-large

 

ჩემი აზრით  ფილმის დასკვითი ნაწილი არის ყველაზე საინტერესო , როდესაც სამივე ისტორია ერთმანეთს გადაეჯაჭვება … თუმცა არ მინდა ამის შესახებ დავწერო რადგან არ შეიძლება ფილმის მომავალ მაყურებელს წაართვა ის ემოციები , რაც დასარულის ნახვისას დაგებადებათ …. ერთადერთი რისი თქმაც შემიძლია ისაა რომ აუცილებლად უყურეთ ამ ფილმს როდესაც ინტერნეტში ხელმისაწვდომი გახდება …

deathinsarajevo_03

 

 

Turn off the electricity!

kim_ki-duk__full

კიმ კი დუკის ფილმს განსაკუთრებული ინტერესით ველოდებოდი , უნდა ვაღიარო ფილმის თრეილერის ყურებამდე ვიცოდი , რომ ის დიდ  შთაბეჭდილებას და ღრმა კვალს დატოვებდა ჩემში …. ამის მიზეზი იყო ის რომ ფილმი კიმ კი დუკის მიერ იყო გადაღებული,  რეჟისორის რომლის  გადაღების სტილი , ფილმის მიმართ დამოკიდებულება , გადმოცემული ცხოვრებისეული მოვლენები ჩემში დიდ აღრფრთოვანებას იწვევს…რეჟისორს რომელსაც 30 წლამდე ფილმიც კი არ ჰქონდა ნანახი შეძლო,  კინოს როგორც პროფესიის  დაუფლების   გარეშე   15  ნამუშევრის  შექმნა. ფილმები, რომლებიც ხსნიდნენ და ჯილდოვდებოდნენ: ბერლინის, ვენეციის, კარლოვი ვარის, ლოკარნოს, კანის კინოფესტივალებზე. ჩემთვის სამწუხაროდ მისი შემოქმედებიდან მხოლოდ ორ ფილმს ვიცნობ და ბედნიერი ვარ რომ ფესტივალმა მომცა საშუალება მისი გადაღებული კიდევ ერთი  შედევრი  მენახა და შემეფასებინა…

ფილმში აღწერილი ისტორია 2011 წლის იაპონიაში გვაბრუნებს, როდესაც შეშინებული მსოფლიო ახალი ჩერნობილის მოლოდინში იყო , როდესაც  მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ატომურ-ელექტრო სადგური შეიძლებოდა კაცობრიობის აღსასრულის მთავარი მიზეზი გამხდარიყო…

stop

ფილმის მთავარი გმირები საბუ და მიკი ამ პრობლემას პირისპირ ხვდებიან , მათ  ატომურ-ელექტრო სადგურის ახლოს სახლი აქვთ ,  კატასტროფის შემდეგ იძულებით უწევთ ტოკიოში გადმოსლა , მაგრამ ამით პრობლემა არ გვარდება , ისინი ჯანმრთველები არიან თუმცა  მიკი ფეხმძიმედაა, წყვილს ეშინია, რომ რადიაციის გამო პატარას პრობლემები ექნება…. მიკის ორსულობის ხელოვნურად შეწყვეტა უნდა, საბუ კი ცდილობს ცოლს გადაწყვეტილება შეაცვლევინოს…..ფილმის იმ ნაწილში როდესაც წყვილი ერთმანეთისგან დამოუკიდებლად ცდილობს გადაარჩინოს  შვილის მომავალი მძაფრად ვიგრძენი რეჟისორის ხედვა და სტილი, როდესაც არასდროს იცი რას გადაწყვეტენ, რას მოიმოქმედებენ ფილმის გმირები . რეჟისორის ფილმებში გმირებს ყოველთვის აქვთ სახასიათო შტრიხი, რომელიც არ გაძლევს საშუალებას თვალი მოარიდო ეკრანს , ამ ფილმში მთავარი დეტალი ალბათ  პერსონაჟების მიერ  რეალობასთან  დაპირისპირება და მასთან ბრძოლის დაწყებაა …..

გამორთეთ ელექტროენერგია

საბუს  აგრესიული ხმა ისმოდა განათებულ ტოკიოს ქუჩებში, როდესაც  მთელი ხმით ყვიროდა მათვის ვისაც არც ესმოდა და არც აინტერესებდა მისი სიტყვები გავიფიქრე სინამდვილეში ვისი მისამართით იყო ეს სცენა მიმართული ალბათ ჩვენთვის , იმ მსოფლიოსთვის, რომელსაც კარგად ახსოვს შიში , ან იმ ადამიანების მისამართით რომელთაც უნდა შეახსენო რომ ელექტრო ენერგიის ზედმეტად მოხმარება საფრთხესთან არის დაკავშირებული…

559-stop

 

🇵🇱🇵🇱SMOLENSK🇬🇪🇬🇪

kachinski-1

20 სექტემბერს, საავტორო კინოს ბათუმის საერთაშორისო ფესტივალზე პოლონელი რეჟისორის, ანტონი კრაუზეს ფილმის ჩვენება გაიმართა.  ფილმის პრემიერა სექტემბრის დასაწყისში შედგა ვარშავაში, შესაბამისად, BIAFF-ი  პირველი კინოფესტივალია, სადაც ფილმი აჩვენეს…

„სმოლენსკის“ პრემიერა კინოთეატრ „აპოლოში“ საღამოს შვიდ საათზე გაიმართა. პრემიერისათვის ბათუმში საგანგებოდ ჩამოვიდნენ ფილმის პროდიუსერი მაციეი პავლიცკი და ლეხ კაჩინსკის როლის შემსრულებელი მსახიობი ლეხ ლოტოცკი .

ფილმის ჩვენების დაწყებამდე მოწვეულმა სტუმრებმა ისაუბრეს ფილმის შესახებ და იმ დამოკიდებულებაზე რაც საქართველოსა და პოლონეთს შორის არსებობს .

 

 

ფილმი მოგვითხრობს 2010  წელს მომხდარი Ту-154-ის ტიპის პოლონეთის სამთავრობო თვითმფრინავის ავიაკატასტროფის შესახებ, რომლის შედეგად რუსეთის ტერიტორიაზე, ქალაქ  სმოლენსკთან, დაიღუპა პოლონეთის პრეზიდენტი ლეხ კაჩინსკი, მეუღლესთან და სხვა თანმხლებ პირებთან ერთად. ამ ტრაგედიამ ბევრი კითხვა გააჩინა, რომლებზეც პასუხი დღესაც არ არის სრულად გაცემული.

ფილმის მთავარი გმირი — მსხვილი კომერციული ტელეარხის ჟურნალისტია, რომელიც იძიებს კატასტროფის მიზეზებს, აწარმოებს თავის დამოუკიდებელ კვლევას, გამოძიების მსვლელობაში ჟურნალისტი მტკიცედ რწმუნდება იმაში, რომ სიმართლე სმოლენსკის ავიაკატასტროფის შესახებ ბევრად უფრო ჩახლართულია, ვიდრე ეს ერთი შეხედვით ჩანს.

captubbnbnbrecapturtttttttttttte

ფილმში  თანმიმდევრული სიზუსტით არის განხილული ყველა ვერსია თუ მიზეზი. ერთ-ერთ ვერსიას საქართველოს უახლოეს ისტორიამდე მივყავართ, როდესაც 2008 წლის 12 აგვისტოს ლეხ კაჩინსკი უკრაინის, ესტონეთის, ლიტვის პრეზიდენტებთან და ლატვიის პრემიერ-მინისტრთან ერთად ჩამოვიდა თბილისში, რათა რუსეთის სამხედრო აგრესიის ფონზე საქართველოსათვის მხარდაჭერა გამოეხატა.

capturbhbhhhe

ფილმში გამოყენებული იყო რეალური კადრები, ის ემოციები და მდგომარეობა რაშიც პოლონეთი და მთლიანად ხალხი იმყოფებოდა ტრაგედიის შემდეგ…

ფილმში გამოძიების დეტალები სრული სიზუსტითა არის აღწერილი , ვფიქრობ ძალიან ძნელი იქნებოდა ფილმის გადაღების პროცესი , ნამდვილად დასაფასებელია ის შრომა და გამბედაობა,  რაც ფილმის შექმნისთვის რეჟისორმა და გადამღებმა ჯგუფმა გასწიეს …

კინოთეატრიდან გამოსვლის შემდეგ ერთადერთ რამეზე ვფიქრობდი, ინტერნეტში მენახა ამ ტრაგედიის გამოძიების ახალი დეტალები, ჩემთვის სამწუხაროდ ახალ ინფორმაცია ვერ ვიპოვე გამოძიება  კვლავ გრძელდება…..

პოლონელმა ექსპერტმა სმოლენსკის ტრაგედიის გამომწვევი 3 მიზეზი და შესაძლო დამნაშავე დაასახელა. რობერტ ლატკოვსკის განცხადებით, ავიაკატასტროფის მიზეზი ცუდი ამინდის პირობებში ფრენა და პილოტებისა და დისპეტჩერების შეცდომები გახდა. ”ამინდის გამო თვითმფრინავი ვერ ჯდებოდა. საჰაერო ძალების უფროსმა მცდარი გადაწყვეტილება მიიღო და ამ რეისზე სწორედ ის იყო პასუხისმგებელი. ის ბორტზე იმყოფებოდა და პრეზიდენტისა და დანარჩენი მგზავრების უსაფრთხოების გარანტი იყო. ის ამინდის გაუმჯობესებას უნდა დალოდებოდა ან სათადარიგო აეროპორტში დაესვა თვითმფრინავი”, – აცხადებს ლატკოვსკი.

პოლონეთში ლეხ კაჩინსკის თვითმფრინავის შავი ყუთების ჩანაწერის სტენოგრამა გამოქვეყნდა.

41 ნაბეჭდი გვერდისგან შემდგარი ჩანაწერი სმოლენსკის ტრაგედიის აქამდე უცნობ დეტალებს შეიცავს. საუბრების სტენოგრამა 10 საათი და 3 წუთიდან, ტრაგედიამდე 38 წუთით ადრე, ყოფით თემებზე პილოტების საუბრით იწყება. შემდგომში საუბარი სპეციფიკური ტექნიკური ტერმინების გამოყენებით მიმდინარეობს. ჩანაწერიდან ირკვევა, რომ კატასტროფამდე 15 წუთით ადრე სმოლენსკის აეროპორტის დისპეტჩერმა ეკიპაჟს აცნობა, რომ აეროპორტში ნისლია და “დაშვებისათვის პირობები არ არის”. გაფრთხილება მოსალოდნელი სირთულეების შესახებ ეკიპაჟს მეორე პოლონური თვითმფრინავის პილოტმაც მისცა, რომელმაც დაშვება მანამდე მოახერხა. ხომალდის მეთაურმა დისპეტჩერს შეატყობინა, რომ დაშვებას მაინც შეეცდებოდა და წარუმატებლობის შემთხვევაში მეორე წრეზე წავიდოდა. დისპეტჩერმა საპრეზიდენტო ხომალდს დაშვების უფლება მისცა.

ამ მომენტიდან საუბარში ერთვება პირი, რომელიც გაშიფრულ სტენოგრამაში “დაუდგენელ მოსაუბრედ” არის დაფიქსირებული. სავარაუდოდ, ეს პოლონეთის საჰაერო ძალების სარდალი გენერალი ბლაზიკია, რომლის კაბინაში ყოფნა მანამდე საგამოძიებო კომისიამ დაადასტურა. იგი მეტეოპირობებით ინტერესდება და ამბობს, რომ “დიდი პრობლემებია”. სავარაუდოდ, კაბინაში კიდევ ერთი პირი შემოდის. პოლონური მედიის ადრინდელი ვერსიით, ეს საგარეო უწყების პროტოკოლის უფროსი მარიუშ კაზანაა. ხომალდის მეთაური მას “ბატონ დირექტორად” მოიხსენიებს და აცნობებს, რომ ამ პირობებში დაშვება, როგორც ჩანს, ვერ განხორციელდება. კაპიტანმა განაცხადა, რომ სმოლენსკში დაშვებას ერთხელ ცდიდა და წარუმატებლობის შემთხვევაში თვითმფრინავს სათადარიგო აეროპორტისკენ წაიყვანდა.

10 საათსა და 30 წუთზე “დაუდგენელი მოსაუბრე” (სავარაუდოდ, კაზანა) მეთაურს აცნობებს. რომ “პრეზიდენტს გადაწყვეტილება ჯერ არ მიუღია”. ამ დროისთვის ხომალდი რუსი დისპეტჩერის ბრძანებებს ემორჩილება და დაშვებას აგრძელებს.

10:35 – დისპეტჩერი ინტერესდება, აქვს თუ არა პილოტს სამხედრო აეროდრომზე დაჯდომის გამოცდილება. პასუხი დადებითია. დისპეტჩერი ეკიპაჟს აცნობებს, რომ დასაფრენ ბილიკთან პროჟექტორები აინთო და ბრძანებების გაცემას განაგრძობს.

10:39 – დისპეტჩერი ეკიპაჟს ატყობინებს, რომ თვითმფრინავი გლისანდაში (დასაშვები ტრაექტორია) შევიდა. ამ დროიდან ხომალდი სწრაფ დაშვებას იწყებს.

10:40 – დისპეტჩერი პილოტებს ფარების ჩართვას სთხოვს. TAWS-ის ტიპის ხელსაწყო ამოქმედდა, რომელიც მიწასთან მოახლოებას ხმოვანი სიგნალით აღნიშნავს. სიგნალი მუდმივად მეორდება. პილოტების საუბრის მიხედვით, ერთ წუთზე ნაკლები დროის განმავლობაში თვითმფრინავი 300 მეტრიდან 80 მეტრის სიმაღლეზე დაეშვა. მეორე პილოტი ამბობს “წავედით” (როგორც ჩანს, აქ სიმაღლის აკრეფა და მეორე წრეზე წასვლა იგულისხმება). ისმის დისპეტჩერის ბრძანება – “საკონტროლო ჰორიზონტი”. თვითმფრინავი სიმაღლეს კარგავს. შტურმანის მონაცემებით, სიმაღლე უკვე 20 მერტს შეადგენს.

10:41 – ტყის მასივთან შეჯახების ხმა. ისმის დისპეტჩერის ბრძანება: “წადით მეორე წრეზე”. უკანასკნელი, რაც ჩანაწერმა დააფიქსირა, ყვირილი და უცენზურო სიტყვაა.

ეკიპაჟს სმოლენსკში დაშვებასთან დაკავშირებული საფრთხე გაცნობიერებული ჰქონდა, თუმცა დაშვების გადაწყვეტილება მაინც მიიღო.

პილოტების დიალოგში ბორტზე მყოფი მაღალი თანამდებობის პირების მონაწილეობას და მათ მიერ პრეზიდენტის ხსენების დროს ექსპერტთა მხრიდან არაერთგვაროვანი შეფასებები მოჰყვა,

ექპერტთა ნაწილი მიიჩნევს, რომ პილოტებზე აშკარა ზეწოლა ან მათთვის ბრძანებების მიცემა არ დასტურდება. პოლონური “გაზეტა ვიბორჩას” მიმომხილველი აღნიშნავს, რომ “სტენოგრამა ეკიპაჟზე რაიმე ზეწოლის ფაქტს არ ადასტურებს. ასეთი დასკვნის გამოტანის საფუძველს არც კაბინაში გენერალ ბლაზიკის ყოფნა და არც მარიუშ კაზანას ორი ფრაზა იძლევა”.

მეორე ნაწილი კი ამტკიცებს, რომ თავისთავად პილოტების კაბინაში უცხო პირთა ყოფნა ფრენის წესების უხეში დარღვევა და ზეწოლის ფაქტია. “ეკიპაჟის მუშაობა დაშვების დროს მაქსიმალურ კონცენტრაციას მოითხოვს. უცხო პირთა ჩარევა ამ შემთხვევაში სამწუხარო შედეგებს იწვევს. დარწმუნებული ვარ, ეკიპაჟის მუშაობაზე სწორედ ამან მოახდინა ზეგავლენა,” – აცხადებს გაზეთ “რეჩპოსპოლიტასთან” საუბრისას ერთ-ერთი ყოფილი სამხედრო მაღალჩინოსანი.

◀▶BIAFF გახსნის ცერემონია 🎥


სამწუხაროდ წელს პირველად ვესწრები კინოფესტივალს , სინანულის გრძნობა მიპყრობს ”რატომ არ ვიცოდი ფესტივალის შესახებ წინა წლებში ??..” თავს ვადანაშაულებ რამდენი რამ დამიკარგავს და გამომრჩენია, ალბათ საკუთარ თავთან დანაშაულის გამოსწორების მიზნით გადავწყვიტე ფესტივალის ერთ-ერთ მთავარი აქტივობაში ჩართვა, რაც გულისხმობდა საზოგადოებაში ინფორმაციის გავრცელებას. მეც მთელი ენერგიით ვცდილობდი ყველა დაინტერესებული პირისთვის ზუსტად ამეხსნა ფესტივალის შესახებ და მათში ინტერესის ნაპერწკალი გამეღვიძებინა. ჩემმა მონდომებამ შედეგი გამოიღო, ფესტივალის გახსნის ცერემონიაზე რამდენიმე ნაცნობ სახეს მოვკარი თვალი, მათი დანახვა საკუთარ თავთან დანაშაულის გამოსყიდვის ტოლფასი იყო, ისინიც ჩემნაირად პირველად ესწრებოდნენ ფესტივალის გახსნას და ვიმედოვნებ, რომ მათზეც ისევე ძლიერად იმოქმედა მიღებულმა შთაბეჭდილებებმა , როგორც ჩემზე.

ფესტივალის გახსნის ცერემონია საზაფხულო თეატრში გაიმართა, შვიდი საათისთვის თეატრის ეზო მთლიანად სავსე იყო,  პოლიტიკოსები, მსახიობები, რეჟისორები,  სხვადასხვა ტიპის თუ სტატუსის მქონე ადამიანები, რომელთა გაერთიანების მთავარი მიზეზს  ფესტივალი და 11 რეჟისორის მიერ გადაღებული მოკლემეტრაჟიანი ფილმების  ნახვა წარმოადგენდა.

dsc_0674

dsc_0652

ბანალურია თუმცა პირველი ემოცია ჩემში წითელი ხალიჩის დანახვამ გამოიწვია. მოლოდინი იმისა რომ თეატრის დარბაზისკენ  მიმავალ ხალხს  ჩემი ფოტოაპარატის ობიექტივში მოვახვედრებდი არ გამართლდა, თუმცა მაინც შევძელი  თეატრის ფოიეში შეკრებილი   ადამიანების გადაღება, ფოტოზე ასახული მათი ემოცია სამახსოვრო კადრი გახდა ჩემი როგორც დამწყები ფოტოგრაფის მეხსირებაში.

dsc_0690

dsc_0792

თეატრის დარბაზი ნელნელა ხალხით ივსებოდა, რამდენიმე წუთიანი ლოდინის შემდეგ დამსწრე საზოგადოებას ფესტივალის მენეჯერი მიესალმა , მიულოცა ფესტივალის ოფიციალური გახსნა, ასევე სიტყვით გამოვიდნენ   აჭარის მთავრობის თავმჯდომარე ზურაბ პატარიძე და ქალაქ ბათუმის მერი გიორგი ერმაკოვი. ფესტივალზე რამდენიმე რეჟისორს პრიზად ფესტივალის სიმბოლო ”ზღვის ცხენი ” გადაეცა.

14433104_1287404874611778_3213181926434640650_n.png

 

ყველაზე დასამახსოვრებელი მომენტი კინემატოგრაფ ბერდია ინწკირველის სახელის გამოცხადება გახდა, დამსწრე საზოგადოება ოვაციებით შეხვდა მას.  ბატონი ბერდია ჩემს უკან იჯდა , ვხედავდი როგორ იგრძნო მისი მისამართით გამოხატული ემოცია, მორიდებით და დიდი სიამაყით ავიდა სცენაზე , სწრაფად თქვა მადლობა და ზედმეტი სიტყვების გარეშე საკუთარ ადგილს დაუბრუნა.

dsc_0746

ბოლოს სცენა დღის მთავარ გმირებს დაეთმო, რეჟისორებს, რომლებიც ცდილობენ ახალი ინიციატივით ბათუმში კინომატოგრაფიის განვითარებას .

ჩემი აზრით ეს უდიდესი მნიშვნელობის საქმეა, მითუმეტეს რომ ამ საქმეში ბათუმის ხელოვნების უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულებიც არიან ჩართულნი.

dsc_0755

მე ვნახე მათთვის მიძღვნილი ტაში მაშინ როდესაც რეჟისორის მითითებით დარბაზში მყოფი ყველა მსახიობი ფეხზე ადგა , ამ მომენტში არცერთ მათგანს ვიცნობდი მაგრამ თითოეული მათგანით ვამაყობდი და ეს გრძნობა გაძლიერდა, როდესაც მოკლემეტრაჟიანი ფილმების კოლექციის ჩვენება დაიწყო, თითოეული ფილმი ერთმანეთისგან განსხვავდებოდა მაგრამ ერთი იდეის ქვეშ მაინც ერთ სრულ სურათს ქმნიდა.

dsc_0729

სამწუხაროდ ფილმების ჩვენებას ბოლომდე ვერ დავესწარი, მაგრამ მაინც კმაყოფილი ვარ ამ დღით . ვფიქრობ ფესტივალს ღირსეული გახსნა ჰქონდა.

ხვალიდან იწყება ყოველდღიური ჩვენებები, ფილმების ჩამონათვალი ვიცი და ინტერნეტით ვამჯობინე ფილმების დაჯავშნა, ვფიქრობ უფრო კომფორტული და მოსახერხებელია, რამდენიმე ფილმის ნახვას განსაკუთრებით ველოდები,  ვნახოთ თუ გამიმართლებს იმედებს.