38. istanbul film festivali_სტენლი კუბრიკის ფილმები სტამბულის კინოფესტივალზე.

თურქეთის პირველი და ყველაზე ძველი, სტამბულის საერთაშორისო კინოფესტივალი (თურქულად: Uluslararası İstanbul Film Festivali) სტამბულის კულტურისა და ხელოვნების ფონდის ორგანიზებით ყოველ წელს, აპრილის თვეში იმართება. ტრადიციულად ფესტივალი კინომოყვარულებს სთავაზობს განსხვავებულ, საინტერესო კინოპროგრამას. როგორც ფესტივალის ორგანიზატორები აღნიშნავენ, ფესტივალი მიზნად ისახავს თურქეთში კინოს განვითარებას და კინო ბაზარზე ხარისხიანი ფილმების პოპულარიზაციას.

რიგით 38-ე სტამბულის კინოფესტივალი (FIAPF_ის მიერ აღიარებული, როგორც სპეციალიზირებული კონკურსის სტატუსის მქონე ფესტივალი ) ჩატარდება 5-დან 16 აპრილის ჩათვლით. თარიღი რამდენიმე დღის წინ გახდა ცნობილი.

კინოფესტივალის პროგრამა შედგება შემდეგი სექციებისგან:

  • საერთაშორისო კონკურსი, სადაც ვიხილავთ ფილმებს, რომლებიც შეესაბამებიან თემატიკას “ახალი პერსპექტივები კინოში”.
  • თურქული კინემატოგრაფია “2018-2019”, რომელიც შედგება სუბსექციებისგან : ეროვნული კონკურსი, ეროვნული დოკუმენტური კონკურსი და ეროვნული მოკლემეტრაჟიანი ფილმების კონკურსი;
  •  არასაკონკურსო, ინფორმაციული სექციები. ამ სექციებისთვის შეიძლება შეირჩეს მხატვრული, დოკუმენტური  ფილმები.
  • თემატური სექციები.

a-lost-stanley-kubrick-screenplay-called-burning-secret-has-been-found-social

კინოფესტივალი იხსენებს XX საუკუნის ერთ-ერთ ყველაზე გავლენიან და ნოვატორ კინომატოგრაფს, სტენლი კუბრიკს, მისი გარდაცვალების 20 წლის იუბილესთან დაკავშირებით. კინომოყვარულებს შესაძლებლობა ექნებათ სტამბულის კინოთეატრებში, დიდ ეკრანზე კვლავ იხილონ ამერიკელი კინორეჟისორის, სცენარისტის და პროდიუსერის კინოშედევრები. ფესტივალის სპეციალურ სექციაში “‘Başyapıt Fabrikası” ნაჩვენები იქნება კუბრიკის 13 სრულმეტრაჟიანი მხატვრული ფილმი.

 

 

 

 

 

Advertisements

The House That Jack Built_მისტერ დახვეწილობა, ჯეკი ♥‿♥

კანში საერთაშორისო კინოფესტივალზე დანიელმა რეჟისორმა , ლარს ფონ ტრიერმა ახალი ფსიქოლოგიური თრილერით კიდევ ერთხელ მიიქცია კრიტიკოსთა ყურადღება. ჯერ კიდევ მაშინ როდესაც ფილმის მხოლოდ იდეა არსებობა ვრცელდებოდა ინფორმაცია, რომ ფილმი რეჟისორის ყველაზე სასტიკი და ძალადობრივი ნამუშევარი იქნებოდა.

რეჟისორს სჭირდებოდა კანის ფესტივალზე 7 წლიანი აკრძალვის შემდეგ “ხმამაღალი ” დაბრუნება და ვფიქრობ მან ეს სრულყოფილად მოახერხა. ყველაზე თამამი, ირონიული, რელიგიური თუ შემოქმედებითი ქვეტექსტების დახმარებით ფილმი გვიყვება ამბავს, რომლის საზღვარი ადამიანურ სისასტიკესა და ხელოვნების ფეტიშიზმს შორის გადის.

BeFunky-collage (13)

ფილმის სიუჟეტი 70-იანი წლების ამერიკაში ვითარდება და მაღალი ინტელექტის მქონე სერიული მკვლელის, სახელად ჯეკის ისტორიას გვიყვება. მაყურებელი 12 წლის განმავლობაში ჩადენილი მკვლელობების მიხედვით აკვირდება მის სერიულ მკვლელად ჩამოყალიბების პროცესს. მისი ავადმყოფობის , დაბრკოლებების თუ წინააღმდეგობების კვალდაკვალ ფილმი ძალიან მძიმე, სასტიკ და დრამატულ ისტორიას გვიყვება.

ჩემი ახალი ფილმის მთავარი იდეა ისაა, რომ ცხოვრება აზრისგან დაცლილი და სასტიკია, რასაც ჰომო ტრამპუსის, ვირთხების მეფის აღზევებაც ამტკიცებს”_ განაცხადა რეჟისორმა , რომელიც ღიად აფიქსირებდა  ფილმის შექმნის დროს “შთაგონების წყაროდ” დონალდ ტრამპის არსებობას.

BeFunky-collage (6)ფილმი  “სახლი, რომელიც ჯეკმა ააშენა” დაყოფილია 5 ინციდენტად, რადგან სწორედ ხუთმა ერთმანეთისაგან რადიკალურად განსხვავებულმა მსხვერპლმა, სხვადასხვა პერიოდში ჯეკის ცხოვრების სხვადასხვა ეტაპზე, მასზე ყველაზე დიდი გავლენა მოახდინა და შეცვალა მისი პიროვნული დამოკიდებულება, შეხედულებები და ავადმყოფობის მიმართ მდგრადობა . თითეულმა ინციდენტმა რადიკალური გარდატეხა მოახდინა ჯეკის პიროვნებაში. რეჟისორი თავდაპირველად გვიხატავს კლასიკური სერიული მკვლელის სახეს, მაგრამ ის ფილმის მიმდინარეობის დროს გვიჩვენებს მის განვითარებას, გვანახებს ჯეკის უცნობ, დაფარულ შესაძლებლობებს და გვაჩვენებს სერიული მკვლელის ცვლილებების ძალიან გრძელ გზას.

პირველი ინციდენტი – მოსაბეზრებელი , აუტანელი მხვერპლი, რომელიც იქცა ყველაფრის საწყისად. მან მოახერხა ჯეკში მკვლელის გაღვიძება, როდესაც მას სუსტი არსება უწოდა.

BeFunky-collage (7)

მეორე ინციდენტი – ფულის მოყვარული მარტოსული მხვერპლი. ჯეკის, როგორც სერიული მკვლელის კლასიკური სახეს ვეცნობით. ჩვენ ვიგებთ, რომ მას სისუფთავის მიმართ აკვიატებული დამოკიდებულება აქვს და იტანჯება ობსესიურ-კომპულსური აშლილობით.   ამ ინციდენტის დროს ის არაორგანიზებულია , მცირე სიბრალულსაც კი გამოხატავს მსხვერპლის მიმართ.

BeFunky-collage (9)მესამე ინციდენტი – ფოტო ობიექტივში მოქცეული ორი მსხვერპლი.  ჯეკის პიროვნული განითარების ახალი ეტაპი, როდესაც ის იწყებს მხვერპლებზე ფოტოების გადაღებას  განხვავებული რაკურსით. ჩვენ ვიგებთ, რომ სერიულ მკვლელს აქვს “ჰობი-ფოტოების გადაღება”, მხოლოდ იმიტომ, რომ პატარაობიდანვე მოსწონდა  ფოტოაპარატში დანახული სინათლის უკან მყოფი სიბნელე , რომელიც კარგად ჩანდა ფოტო ნეგატივში.

“მე ფოტოზე მეტად ვაფასებ მის ნეგატიურ ასლს, მაშინ როდესაცპატარა ვიყავი სწორედ ფოტოაპარატის ნეგატივში დავინახე სინათლის ნამდვილი სახე, ნამდვილი სიბნალე საიდანაც მხედავდი მუქ ფერს ..იგულისხმება დემონი.”

BeFunky-collage (8)მეოთხე ინციდენტი – მარტივი მხვერპლი და მისტერ დახვეწილობა.  ჯეკი იკვლევს რომანტიზმს და ყველაზე მარტივ ადამიანთან ცდილობს გაარკვიოს თუ ვინ არის სინამდვილეში არქიტექტორი თუ ინჟინერი ?… “მარტივი” ქალის სახის ჩვენებით და მასთან ჯეკის დამოკიდებულებით რეჟისორი ცდილობს გვანახოს მკვლელის განსხვავეული სახე , რომელიც პირველად სვავს კითხვებს და ღიად გამოხატავს გრძნობებს , რომელიც თითქოს აქამდე დაფარული, სადღაც მიძინებული იყო…

-კაცი ყოველთვის დანმაშავეა, ქალი ყოველთვის მხვერპლი_ამ ფრაზით თითქოს თავს იმართლებს, რომ მისი მიდრეკილება მკვლელობის მიმართ თავიდანვე  გენეტიკურ კოდში იყო  ჩაწერილი და დამნაშავის ბუნება სამყაროს ბალანს ემორჩილება.

BeFunky-collage (10)ყველა ინციდენტი გამოირჩევა მისი პირადი ხასიათით. თითეული მათგანი მნიშვნელოვან და დასამახსოვრებელ ნაწილად იქცა ჯეკის ცხოვრებაში,  შეიძლება ითქვას ამ ხუთმა ინციდენტმა მისი პიროვნება დაბადა , განავითარა და მოკლა.   ჯეკი რაღაც პრინციპით ირჩევს მათ და ესაუბრება “ხმად” წოდებულ ვერჯს.  ადამიანს , რომელსაც თავიდან ვერ ვხედავთ და ის თითქოს ჩვენი პოზიციიდან ელაპარაკება ჯეკს , მის საქციელს უარყოფს , განიკითხავს და ზიზღსაც კი გამოხატავს სერიული მკვლელის მიმართ.

ჯეკის საუბრები ვერჯთან შეიძლება შევაფასოთ, როგორც  მაღალი ინტელექტის მქონე ორი მოაზროვნე ადამიანის საუბარი ხელოვნებაზე, ბუნებასა თუ ეთიკის შესახებ, რომელსაც საფუძლად ადამიანების მკვლელობები უდევს.  ვერჯი არის სინდისის “ხმა”, რომელიც ჯეკის  ქმედებების ლოგიკას, ზნეობას და მნიშვენელობას განიხილავს. რეჟისორი არ ერიდება რეალური ხელოვნების ნიმუშების , ისტორიული ჩანაწერების , კადრების გამოყენებას ფილმში და ამ ფორმით ის ფილმს უფრო რეალურ სახეს აძლევს.

BeFunky-collage (12)გრძნობდა თუ არა სინდის და ტკივილს ჯეკი ? დიახ, მიუხედავად იმასა, რომ მას არ შეეძლო თანაგრძნობის გამოხატვა და ყოველდღიურად  სარკეში ვარჯიშობდა და სწავლობდა ისეთი გრძნობების გამოხატვას, როგორიცაა სიყვარული, სევდა, გაბრაზება და წყენა,  რეჟისორმა მაინც მოახერხა ჩვენთვის ეჩვენებინა, რომ ჯეკსაც ჰქონდა მისი ფასეულობები და სადღაც დაფარული ტკივილის გრძნობა, რომელსაც სამწუხაროდ ვერ უმკლავდებოდა და საშველად ისევ მკვლელობის გზას ირჩევდა .

…წარმოიდგინე ადამიანი, რომელიც ლამპიონით განათებულ ბნელ ქუჩაზე მიდის, მე ყოველდღე გავდივარ ამ გზას მკვლელობიდან მკვლელობამდე. გზის დასაწყისში, როდესაც ვკლავ მე სიამოვნებას განვიცდი. თუმცა ნელ-ნელა ვკარგავ სიამოვნების შეგრძნებას, როგორც თითეული ნაბიჯის შემდეგ სუსტდება უკან მომავალი ადამიანის ჩრდილი ლამპიონით განათებულ გზაზე. მისი კლებით იზრდება  წინ არსებული ჩრდილი, ამ დროს ტკივილი უფრო მატულობს. როგორც ლამპიონის ქვეშ არ არსებობს ჩრდილი, ისევე ქრება სიამოვნების შეგრძნებაც და ამ დროს აუტანელ ტკივილს განვიცდი. ლამპიონის ქვეშ ადამიანი დიდი ხნით ვერ გაჩერდება და მეც ვიწყებ ისევ ყველაფერს თავიდან  ახალ მსხვერპლით_მისტერ დახვეწილობა, ჯეკი.

BeFunky-collage (11)

 

Buğday_გენეტიკური ქაოსი

ბათუმის კინოფესტივალის მხატვრული ფილმების საკონკურსო სექციის ფილმის “მარცვალი ” პრემიერა სარაევოს კინოფესტივალზე შედგა. ის თურქი კინორეჟისორის სემიჰ კაპლანოღლუს ბოლო ნამუშევარია და ისეთ გლობალურ თემებს ეხება, რომელიც დღესდღეობით ყველაზე აქტუალური და პრობლემატურია.

23098992_190202921524729_257585509616844800_n

სემიჰ კაპლანოღლუ თურქეთში ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული სცენარისტი, რეჟისორი და პროდიუსერია, რომელსაც არაერთი მნიშვნელოვანი, ეროვნული თუ საერთაშორისო ჯილდო აქვს მიღებული.

მისი უახლესი ფილმი “მარცვალი ” ჭეშმარიტი სამეცნიერო დრამაა, რომელიც აპოკალიფსურ მომავალში გვამოგზაურებს , სადაც გამეფებულია გვალვა, შიმშილი და  ლტოლვილთა კრიზისი. ფილმი გვიყვება ამბავს პლანეტის შესაძლო განადგურების შესახებ, რომელიც კულტურების გენეტიკური მოდიფიკაციით, ადამიანის ქედმაღლობით და მათ მიერ ბუნებაში ხელოვნური ჩარევითაა გამოწვეული.

სარაევოს კინოფესტივალზე რეჟისორმა ისაუბრა ფილმის და მისი გადაღების იდეის გაჩენის შესახებ…

“თაფლის” ( ფილმი, რომლისთვისაც რეჟისორმა ოქროს დათვი მოიპოვა ბერლინის კინოფესტივალზე 2010 წელს ) დასრულების შემდეგ, მე მქონდა საშუალება მემოგზაურა სხვადასხვა ქვეყნებში მსოფლიოს გარშემო.  ამ პერიოდში ერთადერთ ჭეშმარიტებას მივხდი, რომ არ არსებობს  განსხვავება იმ  ტრადიციულად წოდებულ განვითარებულ ქვეყნებსა და იმ ქვეყნებს შორის, რომელსაც ყველაზე ღარიბად და “განუვითარებლად ” მოვიხსენიებთ.

ადამიანი არის  იგივე როგორიც ის იყო  წარსულში, როგორც  არის  ის დღეს და იქნება მომავალში. უფრო მეტი ცოდნა,  ტექნოლოგიური მიღწევები, ან უფრო კომფორტული ცხოვრების მოპოვების უნარი არ გვაძლევს უფლებას ვიგრძნოთ თავი სხვებზე მეტად. ქედმაღლობა, ეგოტიზმი ან ამბიცია ყოველთვის  ერთი და იგივეა, ყველგან და ყოველ ეპოქაში. ჰაჯის პერიოდში მექაში მცხოვრები ადამიანები ვნახე , ისინი იქ მთელი მსოფლიოს, ყველა კუთხიდან მოდიოდნენ, რომ წმინდა მღვდელმსახურება შეესრულებინათ. მე ვნახე  ასობით ათასი მომლოცველი : მდიდარიც, ღარიბიც, განსხვავებული   ეთნიკური ჯგუფისა თუ რასის წარმომადგენელი. ისინი ერთნაირად ცდილობდნენ პირისპირ შეხვედრას საკუთარ სისუსტეებთან, ცოდვებთან და მათ გამოსყიდვას.  სწორედ ამ დროს გაჩნდა ფილმის შექმნის იდეაც.

ეროლის [მთავარი გმირი] ამბავი ეხება საკუთარ ეგოსთან მის შეხვედრას  და ვარაუდებს, რომელსაც დასჭირდა ჭეშმარიტების ცოდნა. ასე იწყება მოგზაურობა  დაბრკოლებად ქცეულ, საშიშ მიწაზე.    ის იძულებულია გაიაროს ყველა ის დაბრკოლება, რომელსაც აქ დარჩენილი ადამიანები ყოველდღიურად ებრძვიან. ეს არის  გვალვა, შიმშილობა, ლტოლვილად ცხოვრება, გენეტიკური ცვლილებებით გამოწვეული ბუნებრივი მოვლენები .

 

BeFunky Collage

ჩემი აზრით  ფილმი არის რეჟისორის  მცდელობა მაყურებელს დაანახოს იმ პრობლემების არსებობა,  რომელთა შესახებაც ჩვენ  წარმოდგენაც კი არ გვაქვთ თუმცა ეს იმას საერთოდ არ ნიშნავს, რომ ის მომავალში არ გაიზრდება და კატასტროფულ ფორმას არ მიიღებს.

ფილმი მაქსიმალურად ცდილობს ჩვენც მის ნაწილად გვაქციოს. რამდენიმე გაყინული კადრი, მსახიობის მზერა პირდაპირ კამერისკენ იმ შეგრძნებით თითქოს ის პირდაპირ მაყურებელსკენ იყურება, შავ-თეთრი კადრები და ხმაური, რომელიც სიცივის შეგრძნებას ტოვებს ნამდვილად ახერხებს მოახდინოს გავლენა მაყურებელზე. ზოგისთვის ალბათ მოსაწყენი მაგრამ ჩემთვის საინტერესო მეთოდია, რომელსაც დღეს არაერთი თანამედროვე რეჟისორი იყენებს .

ფილმში ვაწყდებით ბევრ ღია მესიჯს, რომელთა დახმარებით რეჟისორი ცდილობს ჩვენთან საუბარს და დაფიქრებას იმ თემებზე, რომელიც თითქოს ყველას გვაწუხებს მაგრამ რეალურად არავის გვაინტერესებს .

.. როდესაც ბუნების შეცვლას ვცდილობთ , ვერ ვხვდებით რომ საკუთარ თავს ვაზიანებთ..

…სამყარო ერთი ცოცხალი ორგანიზმია და მეც ამ ორგანიზმის ნაწილი ვარ …

…ჩვენ ყოველთვის სიზმარში ვართ , რომ მოვკვდებით მხოლოდ მერე გავიღვიძებთ… _პროფესირ ჯემილ აკმანის სიტყვებით გადმოცემული რეჟისორის სათქმელი …

at75ilFPjEWqzEmHja3A0A

მაშინ როდესაც რაღაც გვაქვს ჩვენ გვიჭირს მისი ფასის დანახვა , იმის გააზრება თუ რამდენად მნიშვნელოვანია ის და რა შეიძლება მოხდეს თუ მას დავკარგავდთ. ფილმი გვიყვება უკვე დაკარგულ სამყაროს შესახებ , სადაც ბუნებრივი მარცვალიც კი აღარ დარჩა და ცოცხალი, ნამდვილი ნიადაგი სასწაულად ითვლება..

Inkan, gongkan, sikan grigo inkan ანუ სამყაროს შექმნის ვერსია II

მე ყოველთვის ვეკითხები საკუთარ თავს : რა არის ადამიანი? რას ნიშნავს ადამიანად ყოფნა? შეიძლება ისინი თვლიან, რომ ჩემი შემდეგი ფილმი ისევ სისასტიკეზეა, სინამდვილეში ეს ძალადობა მხოლოდ იმის ანარეკლია რაც ვართ ან რაც არის ჩვენში, გარკვეულწილად _ კიმ კი-დუკი

8c15d996e14801be2e40b94dd4bd9f06

ფესტივალის დახმარებით კიდევ ერთხელ შევძელი კიმ კი დუკის ახალი ნამუშევრის ხილვა დიდ ეკრანზე, ეს არის ფილმი რომელიც ყველაზე “ხმამაღალა” ამბობს კიმის სათქმელს , ის არც პირველია და დარწმუნებული ვარ არც უკანასკნელი კიმის შემოქმედებაში, რომელიც თამამად ცდილობს საზოგადოების გამოფხიზლებას.

ვფიქრობ ფილმი მაქსიმალურად რადიკალურ გზას ირჩევს მთავარი სათქმელის გადმოსაცემაც . მასში პერსონაჟებს მოხსნილი აქვთ ყველანირი მორალური თუ სამართლებრივი დაბრკოლება , არ არსებობს არანაირი ზღვარი : გაუპატიურება, მკვლელობა, კანიბალიზმი მთლიანობაში ქმნის საზარელ სურათს.

Kim Ki duk Human Space Time Human Photo Call -btO3RbPtT4l.jpg

ეს ის რეჟისორია ვინც ფილმი
გაზაფხული, ზაფხული, შემოდგომა, ზამთარი… და ისევ გაზაფხული შექმნა ? – ასეთი აზრიც მოვისმინე ფილმის დასრულების შემდეგ, ცოტა არ იყოს გამიკვირდა. დიახ ის არის, თუმცა უფრო ხმამაღალი, პირდაპირი და თამამი.

ვაღიარებ მეც არ მოველოდი ასეთ რადიკალიზს, მაგრამ კინოთეატრის დარბაზში შესვლამდე ზუსტად ვიცოდი კიმის ფილმი არ იქნებოდა მხოლოდ რამდენიმე წუთში ჩატეული ამბავი და ეს უფრო დიდ ხმაურს გამოიწვევდა ჩემში და არამარტო, ის აუცილებლად ეცდებოდა ემოციის გამოწვევას მთელს საზოგადოებაში . ფსიქოლოგიურად ” მოწამლული ” ხალხი დარბაზიდან გამოსვლის შემდეგ, რომ ხუმრობით ერთმანეთს აფრთხილებდნენ “ფრთხილად ერთმანეთი არ შემოგვეჭამოსო ” ესეც უკვე კიმის გავლენის დიდი კვალი და მცირე გამარჯვებაა .

ფილმის საწყისიდან დასასრულამდე ნაჩვენებია გზა თუ როგორ კარგავენ მცირე, მაგრამ მაინც არსებულ ადამიანურ თვისებებს პერსონაჟები და როგორ ხდებიან ველური და მხეცი ” ცხოველები”, რომელთათვის გადარჩენის ინსტიქტი და პირველადი მოთხოვნილებები ყველაზე მნიშვენელოვანია.

ფილმის დასაწყისშივე იკვეთება კითხვები და იხატება კომიკური სურათი, როდესაც ვიგებთ რომ ძველ სამხედრო ბატალიონის გემი კრუიზად არის გადაკეთებული და მხოლოდ ტურისტული მიზნით გადის ზღვაში.

უცნაური და გაუგებარია წყვილის არჩევანიც, ღვთისგან მივიწყებულ გემზე თაფლობის თვის გატარება ალბათ ყველაზე სულელური გადაწყვეტილებაა. ისეთი ადგილი, სადაც ჰაერშიც კი იგრძნობა სისხლის სუნი ნამდვილად არ იქნებოდა ნორმალური ადამიანისთვის მიმზიდველი თუმცა თუ დავფიქრდებით გემის არცერთ მგზავრს არ აქვს ნორმალური, ადამიანური სახე ამიტომ კომპოზიციის მთლიან სურათში ეს წყვილიც  სრულყოფილად ჯდება.

MzgwZGM4ZDktNDgxYy00ZDE4LTkxNjItZWNkNTY4OGY5OGE4L2ltZy9IdW1hbiwtU3BhY2UsLVRpbWUtYW5kLUh1bWFuX2tleS1zdGlsbC0oNiktbWluLmpwZw==

კიდევ ერთი აშკარა კომიკური მინიშნება  ფილმში  კაპიტნის სახეა. ის მგზავრებს აფრთხილებს, რომ უსაფრთხო მოგზაურობა ელით და სახლში მშვიდობით დაბრუნდებიან მაგრამ თუ გადავავლებთ თვალს გემის ბორდზე მყოფ საზოგადოებას ასეთი მოლოდინი სრულიად გაქრება. არ მგონია საუკეთესო მოგზაურები იყვნენ მეძავები, თაღლითები, განგსტერები ან სასტიკი პოლიტიკოსი.

 

რა თქმა უნდა ასეთი საზოგადოება მხოლოდ სიბინძურეს ამატებს გემზე, ყველა ერთმანეთზე უარესად იქცევა და მხოლოდ პირველადი ველური სურვილები იღვიძებს მათში. მეორე დღეს კიმ კი დუკის მიერ ერთ გემზე შერჩეული ” ცოდვილები ” იღვიძებენ ახალ რეალობაში. სადაც ზღვა აღარ აქვთ, არც დანიშნულების ადგილი და სრულიად სივრცეში არიან ჩაკარგულნი.

 

პანიკის, სიკვდილის აუტანელი შიშის, შიმშილის ველური შეგრძნების გამო გემის თითეული მგზავრი საკუთარ ინდივიდუალურ სახეს კარგავს და იწყებს ბუნებრივი გადარჩენის ინსტინქტებით მოქმედებას.   ფილმის  სიუჟეტური ხაზი იმ წერტილამდე მიდის სადაც ჩვენ ახალი სამყაროს შექმნის თვითმხილველნი ვხდებით…..

1278071_Human-space-time-and-human-c-kim-ki-duk-film

BeFunky-collage (2)

 

-არ მინდა ტყუილის თქმა ჩემს ფილმში.  ყოველ ახალ ფილმზე მუშაობის დროს ვცდილობ გავაუმჯობესო ის და თითეული სცენა გამოვხატო თავისუფლად.  არსებობს საზოგადოებისთვის მისაღები , ბევრი კომფორტული ფილმი. ჩემი ფილმები კი მხოლოდ მცირე აუდიტორიას ეკუთვნის, რომლებსაც შეუძლიათ ახლის აღმოჩენა მასში. მე მაქვს ჩემი სამყარო ფილმებში და ეს სიუჟეტის ცენტრია. ხალხს შეუძლია აღიქვას განსხვავეულად ის ისტორი რომელსაც მე ვაჩვენებ, თუმცა დროის გასვლის შემდეგ ისინი ისევ ბრუნდებიან … კიმ კი დუკი

კიმ კი დუკი არასოდეს ერიდება შიშველი სიმართლის თქმას ფილმის დახმარებით. ყველა დეტალი, სცენა თუ პერსონაჟი ყოველთვის რაღაც მიზანს ემსახურება და აგზავნის მაყურებელში შეტყობინებას და ელოდება თუ როგორ აღიქვამენ ისინი ამას.

ის ფილმში ადამიანის ყველა მანკიერ თვისებაზე ამახვილებს ყურადღებას. რელიგიური თემატიკა სამყაროს მისებური შექმნის თეორიასთან დაკავშირებით ვფიქრობ ძალიან რთული და საპასუხისმგებლო თემაა, თითეული სცენის ნახვის შემდეგ მათში დავინახე მკაფიოდ გამოხატული შვიდი სულიერად მომაკვდინებელი ცოდვა — რიგი არასასურველი მანკებისა, რომელსაც ადრეული ქრისტიანული პერიოდიდან იყენებენ ხალხის გასანათლებლად და ქრისტიანებისათვის სწორი ცხოვრების გზის საჩვენებლად. ეს შვიდი ცოდვა კი შემდეგია: მრისხანება, ანგარება, უქნარობა, ამპარტავნება, სიძვა, ნაყროვანება და შური.

კიმი ცდილობს რადიკალური პასუხი მიიღოს შემდეგ კითხვებზე : არსებობს თუ არა ღმერთი ? აქვს თუ არა მნიშვნელობა სიყვარულს როდესაც პირველადი მოთხოვნილებები ძლიერდება? აქვს თუ არა ადამიანის სისასტიკეს საზღვარი? …..

 

BIAFF_ კინოს ერთკვირიანი მოგზაურობის დასაწყისი…

ბათუმში საავტორო კინოს საერთაშორისო ფესტივალი (BIAFF) გაიხსნა. პირველი დღე ტრადიციულად ძალიან საინტერესო აღმოჩნდა. ბიაფის ბანერთან შეკრებილი უცნობი თუ ნაცნობი სახეები სიამოვნებით იღებდნენ სამახსოვრო ფოტოებს. რამდენიმე წუთში ფესტივალიც დაიწყო, ტრადიციული მისალმების, საკონკურსო სექციის ჟიურის წარდგენის შემდეგ წამყვანი და ბიაფის ორგანიზატორები საღამოს მთავარ ნაწილზე გადავიდნენ. მათ ქართველ კინოოპერატორ ლომერ ახვლედიანს კინემატოგრაფში შეტანილი წვლილისათვის სპეციალური პრიზი გადასცეს. ბატონი ლონერის სცენაზე გამოჩენას მქუხარე ტაში მოჰყვა, რამაც შექმნა ემოციის ტალღა მთლიანად დარბაზში. ეს იყო დაუვიწყარი რამდენიმე წუთი.

42088769_2106302132722044_3978007986684559360_nროდესაც ლომერის სახელი გესმის მასთან ერთად ჩნდება ის ძველი, მონატრებული კადრები ფილმებიდან როგორიცაა: “მზე შემოდგომისა”, “მშობლიურო ჩემო მიწავ!”, “ნატვრის ხე” და ა.შ.  ლომერ ახვლედიანი მართლაც გამორჩეული ქართველი კინოოპერატორია და მისი ხელწერა, სტილი კიდევ უამრავ ფილმშია აღბეჭდილი.

მისმა ფერწერულმა და პოეტურმა კამერამ აღბეჭდა ცნობილი მეტაფორა _ მომაკვდავი ცხენი ყაყაჩოს ველზე, თენგიზ აბულაძის “ნატვრის ხეში”; ბუხუტი ზაქარიაძის ერთ-ერთი საუკეთესო როლი შესანიშნავ მოკლემეტრაჟიან ფილმში “ქვევრი”; მწყემსების ცხოვრება შავ-თეთრი, მკაცრი პოეზიით გამთბარ “თეთრ ქარავანში”; შემოდგომის არცთუ ნატიფი აზნაურები ნატიფად გადაღებულ “სამანიშვილის დედინაცვალში”, ინოკენტი სმოკტუნოვსკის ბოლო მზერა ფილმში “თეთრი დღესასწაული”;

“ადრე კინოგადაღება ზეიმს ჰგავდა, ახლა, სამწუხაროდ, მხოლოდ კომერციულ სამუშაოდ იქცა”- ფრაზა მისი ინტერვიუდან , გაზეთი „პრემიერი“, 2013 წ.

 

მე-13 ფესტივალის კინოჩვენება საბჭოთა ცენზურის მიერ აკრძალულმა ქართულმა ფილმმა „ჩემმა ბებიამ“ გახსნა. ვფიქრობ ამ ფილმს აქვს უჩვეულო ბედი , ის გადაღებისთანავე თაროზე შემოდეს და მერე თითქმის 40 წელი ამ სურათის ასავალ-დასავალი არავინ იცოდა…

031

საინტერესოა ფილმის რეჟისორის ცხოვრებაც, რომელიც ფილმის მსგავსად მეტად უჩვეულოდ წარიმართა. ფილმი “ჩემი ბებია” მისი პირველი განხორციელებული ფილმი იყო, თუმცა გამოსვლის შემდეგ ის აიკრძალა, რადგან მას ბრალი დასდეს ფორმალიზმში, რომელიც მაშინ სერიოზული ბრალდება იყო ხელოვანებისთვის. რეჟისორს ასევე ანტისაბჭოთა განწყობაში დასდეს ბრალი. თუმცა შემდეგში გაირკვა რომ რეჟისორს არ ჰქონდა ანტისაბჭოთა განწყობა , წლების შემდეგ გამოქვეყნებულ “მონოგრაფიაში” ნათლად იკვეთება მისი როგორც გულმხურვალე კომუნისტის მოღვაწეობა.

061

სხვა ხიბლი აქვს ჩემთვის გახსნის ცერემონიას , ბიაფის ბანერთან შეკრებილი ამდენი უცნობი თუ ნაცნობი სახე ნამდვილად ქმნის საზეიმო განწყობას. სამახსოვრო ფოტოები, კინოგურმანებთან ერთად ფესტივალის დაწყების მოლოდინი ჩემთვის ყოველთვის დაუვიწყარ, შესანიშნავ მოგონებად რჩება ხოლმე და ამისთვის მადლობა კიდევ ერთხელ ბიაფფს.

დღეს 16 სექტემბერს ოფიციალურად დაიწყო ფესტივალი, რომელიც რვა დღეს გაგრძელდება და წარმოდგენილი იქნება დაახლოებით 40-მდე სრულმეტრაჟიანი მხატვრული/დოკუმენტური ფილმი და 40 მოკლემეტრაჟიანი ფილმი, 30 ქვეყნიდან. გახსნის და დახურვის ცერემონიალის გარდა, ყველა კინოჩვენებაზე დასწრება უფასოა.

კინოსეანსების ყოველდღიური განრიგი შეგიძლიათ იხილოთ აქ:

biaf-2018

ბათუმობა 2018 !

შემოდგომის პირველი დღე და ზღვისპირა ქალაქის ქუჩებში გაცოცხლებული მეცხრამეტე საუკუნის ბათუმი. ჰაერში შემოდგომის სურნელი, მზის სხივებით გამთბარი ძველი ბათუმის ქუჩები და ფერები, რომელიც ყველაზე მეტად ამშვენებს და უხდება სადღესასწაულო განწყობას.

42596272100_f7af1af234_c-01.jpeg

ბათუმის ძველი ქუჩები იქცა ნამდვილ თავშეყრის ადგილად, ყველა ერთად ზეიმობდა წლის ყველაზე მნიშვნელოვან მოვლენას “ბათუმობა 2018”-ს. ტურისტები, ადგილობრივ მცხოვრებლებთან ერთად დიდი ინტერესით იყვნენ ჩართული ღონისძიებაში. ყველა ერთად ათვალერებდა გაცოცხლებული ისტორიის ყველა დეტალს. ფუსფუსი შეიმჩნეოდა ჭრელ_ჭრელ დახლებზე, სადაც შესაძლებელი იყო სამახსოვრო ნივთების შეძენა. ყველა მხრიდან ისმოდა ბავშვების ჟრიამული, სიცილი. მეფაიტონეები სტუმრებს ქუჩებში ფაეტონით ასეირნებდნენ. შესანიშნავი განყობა, ულამაზესი ფერები, ძველი ისტორიის დეტალები სრულიად აღწერდა ბათუმის ძირძველ სახეს.

uri_mh1536237420893.jpg

uri_mr1536237506670.jpg

მეცხრამეტე საუკუნისთვის დამახასიათებელი სამოსში გამოწყობილი მედუქნეები, გაზეთების დამტარებლები, ფოტოგრაფები, მოსეირნე წყვილები თითქმოს დროს უკან აბრუნებდნენ და ჩვენთან ერთად მოგზაურობდნენ უკან წარსულში. ღონისძიების მნიშველოვანი ნაწილი სწორედ მათ ეკუთვნოდათ, მათ გააცოცხლეს მეცხრამეტე საუკუნის ფოტო-ისტორია და წარსულიდან რამდენიმე სცენა გაითამაშეს.

20180901_153622-01.jpeg

20180901_151134-01.jpeg

uri_mh1536237688116.jpg

გარდა ამისა, ძველი ბათუმის ქუჩებში გამოფენილი იყო ძველი ნივთები, ქუჩების ძველი აბრები, ძველი ჭურჭელი, იარაღი და სხვა. მსურველებისთვის ქვიშაზე ყავას ხარშავდნენ, გაიმართა ღვინის დეგუსტაცია და სპორტული შეჯიბრებები.

BIAFF 2018 – ბათუმის კინოფესტივალი იწყება …

ბათუმის საავტორო ფილმების მე-13 საერთაშორისო კინოფესტივალი იწყება. მას  უკვე მესამე წელია დიდი ინტერესით ველოდები. ფესტივალი რამდენიმე დღის განმავლობაში გრძელდება და მაქსიმალურად ცდილობს ნებისმიერი გემოვნების კინომოყვარულის ინტერსი დააკმაყოფილოს. უკვე მესამე წლია ფესტივალში აქტიურად ვარ ჩართული, ახლოს გავიცანი ის ადამიანები, რომლებიც მთელი წლის განმავლობაში ცდილობენ ეს რამდენიმე დღე ნამდვილ კინო დღესასწაულად აქციონ .  თამამად ვთვლი საკუთარ თავს ფესტივალის ნაწილად და მიხარია როდესაც ბათუმის ქუჩებში კინოფესტივალის შესახებ სხვებაც ვუზიარებ ჩემს გამოცდილებას. ინტერესი მათი მხრიდან ძალიან დიდია, აინტერესებთ ფილმების შესახებ დაწვრილებითი ინფორმაცია, უხარიათ ის ფაქტი, რომ ასეთი საერთაშორისო დონის კინოფესტივალი მათ ქვეყანაში, რეგიონში იმართება.

biaf-2018

თუ 16-დან 23 სექტემბერის ჩათვლით ბათუმში აპირებთ ჩამოსვლას ან ამ პერიოდში იქნებით ქალაქში აუცილებლად შემოუერთდით “კინოს დღესასწაულად ქცეულ ფესტივალს ” რომელიც უკვე მეცამეტე წელია იმართება ზღვისპირა ქალაქ ბათუმში და კინომოყვარულებს სთავაზობს მხატვრული, დოკუმენტური , კლასიკად ქცეული ფილმებს  კინოთეატრ „აპოლოსა“ და ევროპის მოედანზე, ღია ცის ქვეშ.

ამ პერიოდში ბათუმში თავს იყრიან რეჟისორები, მსახიობები და კინომოყვარულები მთელი მსოფლიოდან. კინოფესტივალის მენეჯმენტმა უკვე დაასრულა ფილმების შერჩევა 2018 წლის საერთაშორისო კონურსის პროგრამისთვის.

მხატვრული ფილმების საკონკურსო სექციაში ნაჩვენები იქნება 10 ფილმი:

,,მკვდარი ცხენის ნისლეული”

1. Dead Horse Nebula, Tarık Aktaş, Turkey, 2018; 73 min.

თურქმა რეჟისორმა, ტარიკ არკაშმა, ამ ფილმისთვის წელს ლოკარნოს კინოფესტივალის ჯილდო მიიღო, როგორც საუკეთესო თანამედროვე რეჟისორმა.

„მკვდარი ცხენის ნისლეული“ სტამბულში მცხოვრები რეჟისორის, ტარიკ არკაშის პირველი სრულმეტრაჟიანი მხატვრული ფილმია, აქამდე იგი ფოტო და ვიდეოხელოვნებითა და მულტიმედიაპროექტებით იყო დაკავებული. გამოცემა variety წერს, რომ ფილმმა საავტორო კინოს მოყვარულებს შესაძლოა ცნობილი თურქი რეჟისორის, ნური ბილგე ჩეილანის გახმაურებული ფილმი – „ერთხელ ანატოლიაში“ გაახსენოს (ეს ფილმი 2011 წელს აჩვენეს ბათუმის კინოფესტივალზე), თუმცა ეს მსგავსება მხოლოდ ზედაპირულია. ფილმი იმ სოფელშია გადაღებული, სადაც რეჟისორი საზაფხულო არდადეგებს ატარებდა ბავშვობაში.

„დონბასი“

2. Donbas, Sergei Loznitsa, Germany/Ukraine/France/ Netherlands/Romania, 2018; 110 min.

„დონბასი“ უკრაინელი რეჟისორის, სერგეი ლოზნიცას ახალი ფილმია. მოქმედება უკრაინაში ხდება, დონბასში, რომლის ერთი ნაწილი რუსული ოკუპაციის ქვეშაა და საზოგადოება პროპაგანდის გავლენაში ექცევა.სერგეი ლოზნიცას ამ ფილმმა წელს კანის კინოფესტივალის პრიზი მიიღო. რეჟისორს სულ 17 დოკუმენტური და ორი მხატვრული ფილმი აქვს გადაღებული და 30-ზე მეტი ჯილდო აქვს მიღებული, მათ შორის ორჯერ – კანის კინოფესტივალის.

Continue reading “BIAFF 2018 – ბათუმის კინოფესტივალი იწყება …”

მოჰსენ და ჰანა მახმალბაფები

21952485_1565577040147737_638155997_o-1-e1506066148601

 

      მამა-შვილი  მოჰსენ და ჰანა მახალბაფები  ბათუმის საავტორო კინოფესტივალს ჟიურის სტატუსით ესტუმრნენ. მოჰსენი მხატვრული ფილმების კონკურსის ჟიურის თავმჯდომარის სტატუსით , ხოლო ჰანა მოკლემეტრაჟიანი ფილმების ერთ-ერთი ჟიურის წევრი  იყო.  ასევე ფესტივალზე მათ საკუთარი  ნამუშევრები (ფილმები )  ჩამოიტანეს და ამით სასიამოვნო საჩუქარი გაუკეთეს  ფესტივალის მაყურებელს.

Mohsen Makhmalbaf -044

      Continue reading “მოჰსენ და ჰანა მახმალბაფები”