The House That Jack Built_მისტერ დახვეწილობა, ჯეკი ♥‿♥

კანში საერთაშორისო კინოფესტივალზე დანიელმა რეჟისორმა , ლარს ფონ ტრიერმა ახალი ფსიქოლოგიური თრილერით კიდევ ერთხელ მიიქცია კრიტიკოსთა ყურადღება. ჯერ კიდევ მაშინ როდესაც ფილმის მხოლოდ იდეა არსებობა ვრცელდებოდა ინფორმაცია, რომ ფილმი რეჟისორის ყველაზე სასტიკი და ძალადობრივი ნამუშევარი იქნებოდა.

რეჟისორს სჭირდებოდა კანის ფესტივალზე 7 წლიანი აკრძალვის შემდეგ “ხმამაღალი ” დაბრუნება და ვფიქრობ მან ეს სრულყოფილად მოახერხა. ყველაზე თამამი, ირონიული, რელიგიური თუ შემოქმედებითი ქვეტექსტების დახმარებით ფილმი გვიყვება ამბავს, რომლის საზღვარი ადამიანურ სისასტიკესა და ხელოვნების ფეტიშიზმს შორის გადის.

BeFunky-collage (13)

ფილმის სიუჟეტი 70-იანი წლების ამერიკაში ვითარდება და მაღალი ინტელექტის მქონე სერიული მკვლელის, სახელად ჯეკის ისტორიას გვიყვება. მაყურებელი 12 წლის განმავლობაში ჩადენილი მკვლელობების მიხედვით აკვირდება მის სერიულ მკვლელად ჩამოყალიბების პროცესს. მისი ავადმყოფობის , დაბრკოლებების თუ წინააღმდეგობების კვალდაკვალ ფილმი ძალიან მძიმე, სასტიკ და დრამატულ ისტორიას გვიყვება.

ჩემი ახალი ფილმის მთავარი იდეა ისაა, რომ ცხოვრება აზრისგან დაცლილი და სასტიკია, რასაც ჰომო ტრამპუსის, ვირთხების მეფის აღზევებაც ამტკიცებს”_ განაცხადა რეჟისორმა , რომელიც ღიად აფიქსირებდა  ფილმის შექმნის დროს “შთაგონების წყაროდ” დონალდ ტრამპის არსებობას.

BeFunky-collage (6)ფილმი  “სახლი, რომელიც ჯეკმა ააშენა” დაყოფილია 5 ინციდენტად, რადგან სწორედ ხუთმა ერთმანეთისაგან რადიკალურად განსხვავებულმა მსხვერპლმა, სხვადასხვა პერიოდში ჯეკის ცხოვრების სხვადასხვა ეტაპზე, მასზე ყველაზე დიდი გავლენა მოახდინა და შეცვალა მისი პიროვნული დამოკიდებულება, შეხედულებები და ავადმყოფობის მიმართ მდგრადობა . თითეულმა ინციდენტმა რადიკალური გარდატეხა მოახდინა ჯეკის პიროვნებაში. რეჟისორი თავდაპირველად გვიხატავს კლასიკური სერიული მკვლელის სახეს, მაგრამ ის ფილმის მიმდინარეობის დროს გვიჩვენებს მის განვითარებას, გვანახებს ჯეკის უცნობ, დაფარულ შესაძლებლობებს და გვაჩვენებს სერიული მკვლელის ცვლილებების ძალიან გრძელ გზას.

პირველი ინციდენტი – მოსაბეზრებელი , აუტანელი მხვერპლი, რომელიც იქცა ყველაფრის საწყისად. მან მოახერხა ჯეკში მკვლელის გაღვიძება, როდესაც მას სუსტი არსება უწოდა.

BeFunky-collage (7)

მეორე ინციდენტი – ფულის მოყვარული მარტოსული მხვერპლი. ჯეკის, როგორც სერიული მკვლელის კლასიკური სახეს ვეცნობით. ჩვენ ვიგებთ, რომ მას სისუფთავის მიმართ აკვიატებული დამოკიდებულება აქვს და იტანჯება ობსესიურ-კომპულსური აშლილობით.   ამ ინციდენტის დროს ის არაორგანიზებულია , მცირე სიბრალულსაც კი გამოხატავს მსხვერპლის მიმართ.

BeFunky-collage (9)მესამე ინციდენტი – ფოტო ობიექტივში მოქცეული ორი მსხვერპლი.  ჯეკის პიროვნული განითარების ახალი ეტაპი, როდესაც ის იწყებს მხვერპლებზე ფოტოების გადაღებას  განხვავებული რაკურსით. ჩვენ ვიგებთ, რომ სერიულ მკვლელს აქვს “ჰობი-ფოტოების გადაღება”, მხოლოდ იმიტომ, რომ პატარაობიდანვე მოსწონდა  ფოტოაპარატში დანახული სინათლის უკან მყოფი სიბნელე , რომელიც კარგად ჩანდა ფოტო ნეგატივში.

“მე ფოტოზე მეტად ვაფასებ მის ნეგატიურ ასლს, მაშინ როდესაცპატარა ვიყავი სწორედ ფოტოაპარატის ნეგატივში დავინახე სინათლის ნამდვილი სახე, ნამდვილი სიბნალე საიდანაც მხედავდი მუქ ფერს ..იგულისხმება დემონი.”

BeFunky-collage (8)მეოთხე ინციდენტი – მარტივი მხვერპლი და მისტერ დახვეწილობა.  ჯეკი იკვლევს რომანტიზმს და ყველაზე მარტივ ადამიანთან ცდილობს გაარკვიოს თუ ვინ არის სინამდვილეში არქიტექტორი თუ ინჟინერი ?… “მარტივი” ქალის სახის ჩვენებით და მასთან ჯეკის დამოკიდებულებით რეჟისორი ცდილობს გვანახოს მკვლელის განსხვავეული სახე , რომელიც პირველად სვავს კითხვებს და ღიად გამოხატავს გრძნობებს , რომელიც თითქოს აქამდე დაფარული, სადღაც მიძინებული იყო…

-კაცი ყოველთვის დანმაშავეა, ქალი ყოველთვის მხვერპლი_ამ ფრაზით თითქოს თავს იმართლებს, რომ მისი მიდრეკილება მკვლელობის მიმართ თავიდანვე  გენეტიკურ კოდში იყო  ჩაწერილი და დამნაშავის ბუნება სამყაროს ბალანს ემორჩილება.

BeFunky-collage (10)ყველა ინციდენტი გამოირჩევა მისი პირადი ხასიათით. თითეული მათგანი მნიშვნელოვან და დასამახსოვრებელ ნაწილად იქცა ჯეკის ცხოვრებაში,  შეიძლება ითქვას ამ ხუთმა ინციდენტმა მისი პიროვნება დაბადა , განავითარა და მოკლა.   ჯეკი რაღაც პრინციპით ირჩევს მათ და ესაუბრება “ხმად” წოდებულ ვერჯს.  ადამიანს , რომელსაც თავიდან ვერ ვხედავთ და ის თითქოს ჩვენი პოზიციიდან ელაპარაკება ჯეკს , მის საქციელს უარყოფს , განიკითხავს და ზიზღსაც კი გამოხატავს სერიული მკვლელის მიმართ.

ჯეკის საუბრები ვერჯთან შეიძლება შევაფასოთ, როგორც  მაღალი ინტელექტის მქონე ორი მოაზროვნე ადამიანის საუბარი ხელოვნებაზე, ბუნებასა თუ ეთიკის შესახებ, რომელსაც საფუძლად ადამიანების მკვლელობები უდევს.  ვერჯი არის სინდისის “ხმა”, რომელიც ჯეკის  ქმედებების ლოგიკას, ზნეობას და მნიშვენელობას განიხილავს. რეჟისორი არ ერიდება რეალური ხელოვნების ნიმუშების , ისტორიული ჩანაწერების , კადრების გამოყენებას ფილმში და ამ ფორმით ის ფილმს უფრო რეალურ სახეს აძლევს.

BeFunky-collage (12)გრძნობდა თუ არა სინდის და ტკივილს ჯეკი ? დიახ, მიუხედავად იმასა, რომ მას არ შეეძლო თანაგრძნობის გამოხატვა და ყოველდღიურად  სარკეში ვარჯიშობდა და სწავლობდა ისეთი გრძნობების გამოხატვას, როგორიცაა სიყვარული, სევდა, გაბრაზება და წყენა,  რეჟისორმა მაინც მოახერხა ჩვენთვის ეჩვენებინა, რომ ჯეკსაც ჰქონდა მისი ფასეულობები და სადღაც დაფარული ტკივილის გრძნობა, რომელსაც სამწუხაროდ ვერ უმკლავდებოდა და საშველად ისევ მკვლელობის გზას ირჩევდა .

…წარმოიდგინე ადამიანი, რომელიც ლამპიონით განათებულ ბნელ ქუჩაზე მიდის, მე ყოველდღე გავდივარ ამ გზას მკვლელობიდან მკვლელობამდე. გზის დასაწყისში, როდესაც ვკლავ მე სიამოვნებას განვიცდი. თუმცა ნელ-ნელა ვკარგავ სიამოვნების შეგრძნებას, როგორც თითეული ნაბიჯის შემდეგ სუსტდება უკან მომავალი ადამიანის ჩრდილი ლამპიონით განათებულ გზაზე. მისი კლებით იზრდება  წინ არსებული ჩრდილი, ამ დროს ტკივილი უფრო მატულობს. როგორც ლამპიონის ქვეშ არ არსებობს ჩრდილი, ისევე ქრება სიამოვნების შეგრძნებაც და ამ დროს აუტანელ ტკივილს განვიცდი. ლამპიონის ქვეშ ადამიანი დიდი ხნით ვერ გაჩერდება და მეც ვიწყებ ისევ ყველაფერს თავიდან  ახალ მსხვერპლით_მისტერ დახვეწილობა, ჯეკი.

BeFunky-collage (11)

 

Advertisements

BIAFF 13 ფილმი!

BIAFF 13! ანუ 13 ფილმი, რომელსაც დიდი ინტერესით ველოდები ბათუმის საავტორო კინოფესტივალზე. წელს ფესტივალმა კინომოყვარულების გემოვნებაზე მაქსიმალურად იზრუნა და შეარჩია საუკეთესო ფილმები სხვადასხვა სექციებიდან. რჩეული ფილმები, რომლებმაც კანის და სარევოს კინოფესტივალზე უკვე მიიქციეს ყურადღება, აღაშფოთეს, დააფიქრეს მაყურებელი და “ხმამაღალი” კადრებით გამოიწვიეს მათში ემოციების მთელი კასკადი : სიცილი, ცრემლი, სიხარული, სევდა, აგრესია და სიბრაზეც კი. მაშ ასე ჩემი საუკეთესო ცამეტეული შემდგენაირად გამოიყურება: ( ვიმედოვნებ აპოლოს დიდ ეკრანზე უმრავლესობის ნახვას მოვახარეხებ. )

„ადამიანი, სივრცე, დრო და ადამიანი“, კიმ კი დუკი, სამხრეთ კორეა, 2018; 122 წთ.

სამხრეთ კორეელი რეჟისორის 2018 წელს გადაღებული სურათი სხვადასხვა ასაკისა და წარმოშობის ადამიანებზე მოგვითხრობს, რომლეთა გზები სამხდრო გემზე იკვეთება. მოგზაურობის დროს ჩვენ ვხედავთ  ძალადობას, სისასტიკეს, ადამიანური ბუნების საზღვრებს და ამაზრზენი რეალობის წინაშე მარტო ვრჩებით.   კიმ კი დუკის კიდევ ერთი თამამი ფილმი, ღიად საუბრობს სამყაროში არსებულ პრობლემებზე თუ გამეფებულ ძალადობაზე. ის კიდევ ერთხელ ცდილობს ფილმის დახმარებით საზოგადოების გამოღვიძებას.

BeFunky-collage (14).jpg

„ალმოდებული“, ლი ჩანგ-დონგი, სამხრეთ კორეა, 2018, 148 წთ.

სამხრეთ კორეელი რეჟისორის სურათი ჰარუკი მურაკამის მოთხრობის თავისუფალი ეკრანიზაციაა. ფილმმა 2018 წელს კანის კინოფესტივალზე კინოკრიტიკოსების [FIPRESCI] პრიზი დაიმსახურა.

BeFunky-collage (15)

„სახლი, რომელიც ჯეკმა ააშენა“, ლარს ფონ ტრიერი, დანია/შვედეთი/საფრანგეთი/გერმანია, 2018; 155 წთ.

ფილმის სიუჟეტი 70-იანი წლების ამერიკაში ვითარდება და მაღალინტელექტუალური მანიაკი მკვლელის, სახელად ჯეკის ისტორიას გვიყვება. ფილმში მთავარ როლს ოსკარის ნომინანტი მეტ დილონი ასრულებს, მის გარდა ასევე მონაწილეობენ: უმა თურმანი, ბრუნო განცი და რაილი კიო. რეჟისორის თქმით, ფილმის შექმნის დროს მისი “შთაგონების წყარო” დონალდ ტრამპი გახდა. ფილმში ვხედავთ სისასტიკის სხვადასხვა ფორმას, მკვლელის პოზიციიდან ვუყურებთ ამბის განითარებას და მასთან ერთად განვიხილავთ ხელოვნებას, სამყაროში არსებული პრობლემებს და ვეძებთ ლოგიკას მკვლელობების გასამართლებლად.

BeFunky-collage (16)

„ყველამ იცის“, ასგარ ფარჰადი, ესპანეთი/საფრანგეთი/იტალია, 132 წთ.

კანის კინოფესტივალი ოსკაროსანი ირანელი რეჟისორის ასგარ ფარჰადის ფსიქოლოგიური ტრილერის „ყველამ იცის“ ჩვენებით გაიხსნა, რომელშიც მთავარ როლებს პენელოპა კრუსი და ხავიერ ბარდემი არსულებენ. ფილმში ისტორია იწყება მაშინ  როდესაც ბუენოს-აირესში მცხოვრები ესპანელი ქალი მადრიდთან ახლოს, მშობლიურ ქალაქში ჩადის, დის ქორწილში. ეს მოგზაურობა საიდუმლოებებს ხდის ფარდას.

BeFunky-collage (17).jpg„ცივი ომი“, პაველ პავლიკოვსკი, პოლონეთი/საფრანგეთი/დიდი ბრიტანეთი, 2018; 88 წთ.

სიყვარულის ისტორია, რომელიც 50-იან წლებში, ცივი ომის ფონზე ვითარდება. ფილმი რეჟისორმა თავის მშობლებს მიუძღვნა. 2018 წელს, კანის კინოფესტივალზე, პავლიკოვსკი ამ ფილმისთვის საუკეთესო რეჟისორად დაასახელეს.

“იმ ეპოქაში, სადაცცივი ომის” მოქმედება ვითარდება, ყველაფერი შედარებით მარტივი იყო და ხალხს გასართობიც ბევრად ნაკლები ჰქონდა. მაშინდელი ადამიანი უფრო ღრმა იყო, – სხვა რა გზა ჰქონდათ, სხვანაირად თავს ვერ გაირთობდნენ. სტალინის ეპოქის მიმართ ნოსტალგიურად განწყობილი ნამდვილად არ ვარ, ეს უფრო ჩემი სენტიმენტალური მოგზაურობაა წარსულში. როდესაც ფილმისთვის ხმებს და კადრებს ეძებ, პირველ რიგში, ყველაფერი მაინც მოგონებებიდან და წარსულიდან ტივტივდება.”

BeFunky-collage (18)

მარცვალი, სემიჰ კაპლანოღლუ, თურქეთი/გერმანია/საფრანგეთი/ყატარი, 2017; 123 წთ.

ახლო მომავალში მომხდარი, უეცარი კლიმატური ცვლილება დედამიწაზე სიცოცხლეს არღვევს. ამ სამყაროში, სადაც საზღვრები ხელახლაა გავლებული, მიგრანტები განსაზღვრულ ტერიტორიებზე გროვდებიან და მაგნიტური ფარებით დაცულ ქალაქში შესვლას ელოდებიან.

BeFunky-collage (19)

პანიკური შეტევა, პაველ მასლონა, პოლონეთი, 2018; 100 წთ.

შავი იუმორით შემკულ, სადებიუტო ნაშრომში, ნიჭიერმა რეჟისორმა პაველ მასლონამ ამომწურავად უპასუხა შეკითხვას იმის თაობაზე, თუ რამდენად შეიძლება, პანიკური შეტევა კინოენაზე ითარგმნოს. თანამედროვე ვარშავაში მცხოვრები რამდენიმე უიღბლოს ცხოვრების დრამატული ეპიზოდები ახლებური სიხალისითა და ტრაგედიისა და კომიკურობის შერწყმის უნიკალური მეთოდითაა წარმოდგენილი.

ჰორიზონტი, თინათინ ყაჯრიშვილი, საქართველო/შვედეთი, 2018; 105 წთ.

გიორგის ცხოვრებაში რადიკალური ცვლილება ხდება. ქალაქი, ხელოვნება, მისი ჩვეული, შუა კლასის არსებობა და ანასთან ქორწინება წარსულში დარჩა. ახლა მარტოა. გიორგი პატარა, უკაცრიელ კუნძულზე, ზღვისპირა ქოხში, იზოლაციაში ცხოვრებას იწყებს. არასტუმართმოყვარე გარემოში, სულ რამდენიმე უცხო ადამიანის გარემოცვაში, მოშენებულ ქათმებსა და იხვებზე ნადირობას შორის, ცხოვრების ხელახლა აწყობას ცდილობს.  თუმცა გიორგის ჭრილობები ღრმაა და ბედნიერი წარსულის აჩრდილები  არ ასვენებს.

BeFunky-collage (20)

შეხტომა, ივან ტვერდოვსკი, რუსეთი/ლიტვა/ირლანდია/საფრანგეთი, 2018; 90 წთ.

ფილმი „შეხტომა“ მოგვითხრობს ბიჭზე, რომელიც იშვიათი დაავადებით არის ავად და მთელი ცხოვრება ინტერნატში გაატარა. მოულოდნელად ის დედას სახლში მიჰყავს. მოსკოვში კი თავისდაუნებურად ორგანიზებული დანაშაულებრივი ჯგუფის ცენტრად იქცევა. ფილმში როლებს ასრულებენ დენის ვლასენკო, ანა სლიუ, დანილ სტეკლოვი, მაქსიმ ვიტორგანი, პაველ ჩინარიოვი, ვილმა კუტავიჩუტე და ალექსანდრა ურსულიაკი.

BeFunky-collage (25)

სტიქსი, ვოლფგანგ ფიშერი, გერმანია/ავსტრია, 2018; 90 წთ

„სტიქსი“  საზღვაო მოგზაურობის დროს თავისი სამყაროსგან მოწყვეტილი, ძლიერი ქალის გარდაქმნის შესახებ მოგვითხრობს, როდესაც ის ერთადერთი ადამიანი ხდება, რომელიც ზღვაში აღმოჩენილი დევნილების ჯგუფის დახმარებას ცდილობს. იქ საკუთარი მნიშვნელობისა და კულტურულ გარემოში არსებული თანაგრძნობის ზღვარს ეცნობა.  ერთი კოშმარიდან მეორეში უსუსურად გადადის და ბოლოს იძულებულია, აღიაროს, რომ ცხოვრების სისასტიკეს ვერაფრით დაუპირისპირდება. მხოლოდ ბედის იმედად რჩება.

BeFunky-collage (22)

დონბასი, სერგეი ლოზნიცა, გერმანია/უკრაინა/საფრანგეთი/ჰოლანდია/რუმინეთი, 2018; 110 წთ

აღმოსავლეთ უკრაინის რესპუბლიკის სპექტრული არსებობის მწვავე ფრაგმენტები სამართლისა და უსამართლობის, ფანტაზიისა და რეალობის, ოცნებებისა და კოშმარების ზღვარზე გადის. მხატვრულად შეკრული, დოკუმენტური მასალები დღევანდელი მედიის გამოსახულებათა ფსევდორეალურობაში ფაქტისა და მონაგონის ერთმანეთში არევის შემზარავ მტკიცებულებას წარმოგვიდგენს.

BeFunky-collage (24).jpg

ბედნიერი ლაზარე, ალიჩე რორვახერი, იტალია/შვეიცარია/საფრანგეთი/გერმანია, 2018; 122 წთ.

ფილმი მოგვითხრობს ლაზაროსა და ტანკრედის შეხვედრის შესახებ. ლაზარო ახალგაზრდა, იმდენად კეთილი გლეხია, რომ ხშირად სულელადაც აღიქვამენ, ტანკრედი კი წარმოსახვის უნარით დაწყევლილი, ახალგაზრდა დიდგვაროვანია. მათ იზოლირებულ სოფელ ინვიოლატაში საშინელი მარკეზა ალფონსინა დე ლუნაა გაბატონებული – სიგარეტების დედოფალი. ერთგული კავშირი მყარდება, როცა ტანკრედი ლაზაროს საკუთარი გატაცების ინსცენირებაში დახმარებას სთხოვს. ეს უჩვეულო და წარმოუდგენელი კავშირი ლაზაროსთვისაც გამაოგნებელია. იმდენად ძვირფასი მეგობრობა ყალიბდება, რომ ლაზარო ტანკრედის ძიებაში დროში მოგზაურობას იწყებს. დიდ ქალაქში პირველად მოხვედრილი ლაზარო თანამედროვე სამყაროში ჩაკარგული, წარსულის ფრაგმენტივითაა.

BeFunky-collage (21)

 

თარჯიმანი, მარტინ სულიკი, სლოვაკეთი/ჩეხეთი/ავსტრია, 2018; 113 წთ.

80 წლის სლოვაკი კაცი, სახელად ალი (ერჟი მენცელი), ვენაში მიდის, სადაც მისი მშობლების სიკვდილზე პასუხისმგებელ, შუცშტაფელის ყოფილ ოფიცერს უნდა შეხვდეს. თუმცა, დამნაშავის მაგივრად, მის 70 წლის შვილ გეორგს (პეტერ სიმონიშეკი) პოულობს, რომელმაც მამის წარსული დიდი ხნის წინ დაგმო.  გაურკვეველი მიზეზის გამო, ურთიერთსაწინააღმდეგო ადამიანები ერთმანეთს იზიდავენ. გეორგი ალით ინტერესდება და წყვილი,  ომის დროინდელი ტრაგედიის გამოსაკვლვეად, სლოვაკეთში მოგზაურობას იწყებს. ასკეტურ ალისა და  ცხოვრების მოყვარულ გეორგს შორის არსებული, კომიკური შეუსაბამობის მიღმა ანგარიშსწორების აუცილებლობა ბუდობს: ბნელი წარსულის ბოლომდე დავიწყება შეუძლებელია. მეორე მსოფლიო ომის მოვლენების თემაზე სახიფათო რევიზიონიზმის ეპოქაში კინოშემქმნელები ინდივიდებსა და ერებს შორის დიალოგის განკურნებით ეფექტებს ხაზს უსვამენ.

BeFunky-collage (23)

BIAFF 2018 – ბათუმის კინოფესტივალი იწყება …

ბათუმის საავტორო ფილმების მე-13 საერთაშორისო კინოფესტივალი იწყება. მას  უკვე მესამე წელია დიდი ინტერესით ველოდები. ფესტივალი რამდენიმე დღის განმავლობაში გრძელდება და მაქსიმალურად ცდილობს ნებისმიერი გემოვნების კინომოყვარულის ინტერსი დააკმაყოფილოს. უკვე მესამე წლია ფესტივალში აქტიურად ვარ ჩართული, ახლოს გავიცანი ის ადამიანები, რომლებიც მთელი წლის განმავლობაში ცდილობენ ეს რამდენიმე დღე ნამდვილ კინო დღესასწაულად აქციონ .  თამამად ვთვლი საკუთარ თავს ფესტივალის ნაწილად და მიხარია როდესაც ბათუმის ქუჩებში კინოფესტივალის შესახებ სხვებაც ვუზიარებ ჩემს გამოცდილებას. ინტერესი მათი მხრიდან ძალიან დიდია, აინტერესებთ ფილმების შესახებ დაწვრილებითი ინფორმაცია, უხარიათ ის ფაქტი, რომ ასეთი საერთაშორისო დონის კინოფესტივალი მათ ქვეყანაში, რეგიონში იმართება.

biaf-2018

თუ 16-დან 23 სექტემბერის ჩათვლით ბათუმში აპირებთ ჩამოსვლას ან ამ პერიოდში იქნებით ქალაქში აუცილებლად შემოუერთდით “კინოს დღესასწაულად ქცეულ ფესტივალს ” რომელიც უკვე მეცამეტე წელია იმართება ზღვისპირა ქალაქ ბათუმში და კინომოყვარულებს სთავაზობს მხატვრული, დოკუმენტური , კლასიკად ქცეული ფილმებს  კინოთეატრ „აპოლოსა“ და ევროპის მოედანზე, ღია ცის ქვეშ.

ამ პერიოდში ბათუმში თავს იყრიან რეჟისორები, მსახიობები და კინომოყვარულები მთელი მსოფლიოდან. კინოფესტივალის მენეჯმენტმა უკვე დაასრულა ფილმების შერჩევა 2018 წლის საერთაშორისო კონურსის პროგრამისთვის.

მხატვრული ფილმების საკონკურსო სექციაში ნაჩვენები იქნება 10 ფილმი:

,,მკვდარი ცხენის ნისლეული”

1. Dead Horse Nebula, Tarık Aktaş, Turkey, 2018; 73 min.

თურქმა რეჟისორმა, ტარიკ არკაშმა, ამ ფილმისთვის წელს ლოკარნოს კინოფესტივალის ჯილდო მიიღო, როგორც საუკეთესო თანამედროვე რეჟისორმა.

„მკვდარი ცხენის ნისლეული“ სტამბულში მცხოვრები რეჟისორის, ტარიკ არკაშის პირველი სრულმეტრაჟიანი მხატვრული ფილმია, აქამდე იგი ფოტო და ვიდეოხელოვნებითა და მულტიმედიაპროექტებით იყო დაკავებული. გამოცემა variety წერს, რომ ფილმმა საავტორო კინოს მოყვარულებს შესაძლოა ცნობილი თურქი რეჟისორის, ნური ბილგე ჩეილანის გახმაურებული ფილმი – „ერთხელ ანატოლიაში“ გაახსენოს (ეს ფილმი 2011 წელს აჩვენეს ბათუმის კინოფესტივალზე), თუმცა ეს მსგავსება მხოლოდ ზედაპირულია. ფილმი იმ სოფელშია გადაღებული, სადაც რეჟისორი საზაფხულო არდადეგებს ატარებდა ბავშვობაში.

„დონბასი“

2. Donbas, Sergei Loznitsa, Germany/Ukraine/France/ Netherlands/Romania, 2018; 110 min.

„დონბასი“ უკრაინელი რეჟისორის, სერგეი ლოზნიცას ახალი ფილმია. მოქმედება უკრაინაში ხდება, დონბასში, რომლის ერთი ნაწილი რუსული ოკუპაციის ქვეშაა და საზოგადოება პროპაგანდის გავლენაში ექცევა.სერგეი ლოზნიცას ამ ფილმმა წელს კანის კინოფესტივალის პრიზი მიიღო. რეჟისორს სულ 17 დოკუმენტური და ორი მხატვრული ფილმი აქვს გადაღებული და 30-ზე მეტი ჯილდო აქვს მიღებული, მათ შორის ორჯერ – კანის კინოფესტივალის.

Continue reading “BIAFF 2018 – ბათუმის კინოფესტივალი იწყება …”

BIAFF 2017-ის დახურვის ცერემონია და გამარჯვებულები

24 სექტემბერს, 18:00-ზე ბათუმის სახელმწიფო მუსიკალურ ცენტრში ბათუმის საერთაშორისო საავტორო კინოფესტივალის დახურვის ცერემონია გაიმართა. საერთაშორისო ჟიურიმ პრიზები სამ საკონკურსო სექციაში გასცა – საერთაშორისო მხატვრული, დოკუმენტური და მოკლემეტრაჟიანი ფილმები.

22007298_1684021101616818_7599070853995601869_n22045654_1682880525064209_2208547145340525714_n

BIAFF 2017-ის მხატვრული ფილმების საერთაშორისო კონკურსის სექციის  ხუთკაციანი ჟიური მოჰსენ მახმალბაფი (ჟიურის თავჯდომარე, დიდი ბრიტანეთი), სიდიქ ბარმაკი (საფრანგეთი), ბორის შულმან (შვედეთი), დიანა აშიმოვა (ყაზახეთი), ნუცა ალექსი მესხიშვილი  (საქართველო), მათ გამოავლინეს გამარჯვებულები შემდეგ კატეგორიებში:

–       გრანპრი –   ნაზი არსება, სერგეი ლოზნიცა, უკრაინა/გერმანია/ჰოლანდია/რუსეთი/ლიტვა, 2017; 143 წთ.

Gentle+Creature+Krotkaya+Red+Carpet+Arrivals+MTJfK_tzPJ3x

 

–       საუკეთესო რეჟისურა  – „შუქ-ჩრდილი (Claire Obscure), იეშიმ უსტაოღლუ, თურქეთი/პოლონეთი/საფრანგეთი, 2016

clairobscur-poster

–        საუკეთესო მსახიობი მამაკაცი – მერაბ ნინიძე ფილმში “იუპიტერის მთვარე“,  კორნელ მუნდრუცო, უნგრეთი/გერმანია, 2017

685131350

 

–       საუკეთესო მსახიობი ქალი – ეჩემ უზუნ,  ფილმში  „შუქ-ჩრდილი (Claire Obscure), იეშიმ უსტაოღლუ, თურქეთი/პოლონეთი/საფრანგეთი, 2016

Tereddut-2

–       ჟიურის სპეციალური პრიზი – ფილმიდედე“, მარიამ ხაჭვანი, საქართველო/კატარი, 2017, 97 წთ.   და   ფილმ  „წვეულება“  (სალი პოტტერ, დიდი ბრიტანეთი, 2017, 71 წთ. ) სამსახიობო ანსამბლი

MV5BZWNkZDZiNGQtMDJlZS00YjdlLWI1Y2EtZGExZDY4MTQ0ODQ5XkEyXkFqcGdeQXVyNTUyNDE3ODY@._V1_

 149086704158dcd3614c3f0 (1)

 

BIAFF 2017ის დოკუმენტური ფილმების საერთაშორისო კონკურსის სექციის ხუთკაციანი ჟიური – ალექსანდრე რეხვიაშვილი (საქართველო – ჟიურის თავჯდომარე),  შონ მაკალისტერი „დიდი ბრიტანეთი), მეჰმეთ ალი არსლან (თურქეთი),  ვიქტორ კუფალ (გერმანია), სეიფოლა სამადიანი (ირანი), მათი გადაწყვეტილებით  პრიზები გადაეცა შემდეგ ფილმებს:

 

–       საუკეთესო დოკუმენტური ფილმი – ცემენტის გემო, ზიად ქალთოუმ, გერმანია/ლიბია/სირია/არაბეთის გაერთიანებული საემიროები/კატარი, 2017, 85 წთ.

img_0175

–       ჟიურის სპეციალური პრიზი – „მზის ქალაქი“, რატი ონელი, საქართველო/აშშ/ქატარი/ჰოლანდია, 2017, 104 წთ.  და   „თავისუფლების დღე“, უგის ოლტე/მორტენ ტრაავიკ, ნორვეგია/ლატვია, 2016, 100 წთ.

MV5BYTViMDdkMjEtNjdjYy00ODAxLTg3N2YtMTgyOGQyYmQ0YjY1L2ltYWdlXkEyXkFqcGdeQXVyNzYwMDEwMA@@._V1_SX702_CR0,0,702,999_AL_

 

 

BIAFF 2017ის მოკლემეტრაჟიანი ფილმების საკონკურსო სექციის  ჟიური – საფარ ჰაქდადოვ  (ჟიურის თავჯდომარე, ტაჯიკეთი), ჰანა მახმალბაფი  (დიდი ბრიტანეთი), ნინელი ჭანკვეტაძე (საქართველო), ასევე ორი ძირითად ნომინაციაში გაიცა პრიზები:

 

საუკეთესო მოკლემეტრაჟიანი ფილმი –    ნაზი ღამე, ქიუ იანგი, ჩინეთი, 2017

ჟიურის დიპლომი (სპეციალური მოხსენიება) –  გადაეცა  სამ ფილმს:

–          ანა, მარგო ზუბაშვილი, საქართველო, 2017

–          სამი საფეხური, სოსო ბლიაძე, საქართველო, 2017

–          ვალპარაიზო, კარლო სირონი, იტალია,  2017

BIAFF-ის პრიზი კინოხელოვნების განვითარებაში შეტანილი წვლილისათვის გადაეცათ:

–          მოჰსენ მახმალბაფი (ირანი/დიდი ბრიტანეთი)

–          გია ყანჩელი (საქართველო)

–          ვახტანგ კიკაბიძე  (საქართველო)

BIAFF რჩეული ფილმები ფესტივალზე..

ძალიან ამაყი ვარ კინოფესტივალის არსებობით, წელს ამ ემოციას უფრო მძაფრად ვგრძნობ, ამაყი ვარ, როდესაც მაქვს შესაძლებლობა ფესტივალზე ისეთი რეჟისორებს შევხდე როგორებიც არიან  მოჰსენ მახმალბაფი,  სეიფოლაჰ სამადიანი, გიორგი ოვაშვილი, ელდარ შენგელაია.. როდესაც შესაძლებლობა მეძლევა დავესწრო მაღალი ღირებულების ხარისხიან ფილმების პრემიერებს, როდესაც შემიძლია მეგობრულ და ძალიან საინტერესო შეხვედრაზე მოვხდე გია ყანჩელთან ერთად.. და ყველაზე მაგარი  იმის გაანალიზება, რომ ეს მხოლოდ დასაწყისია და წინ კიდევ რამდენიმე სასიამოვნო დღე მელოდება. ამ ყველაფრისთვის კიდევ ერთხელ მადლობა  ორგანიზატორებს..  ასევე გირჩევთ ყველას შემოგვიერთდეთ, ფესტივალი გელოდებათ ყველგან აპოლოში, სასტუმრო „WYNDHAM“-ში, (ბათუმი  – მემედ აბაშიძის ქ. #33t) ერას მოედანზე..
მეორე წელია ვესწრები ფესტივალს და წელსაც ტრადიციულად სანახავი ფილმების “სია” შევადგინე, ვაღიარებ ნამდვილად გრძელი სიაა, ყველა კატეგორიში ძლიერი  და საინტერესო ფილმებია წარმოდგენილი.. რამდენიმე ფილმი დიდ ეკრანზე უკვე ვნახე, სასიამოვნოდ გამართლდა ჩემი მოლოდინი ..ამიტომ ვფიქრობ ჩემი ამორჩეული სამომავლოდ სანახავი ფილმებიც ძალიან მომეწონება.  

რჩეული ფილმების სია. ( ნუმერაცია არ არის საჭირო) 

  •  უმანკოების მომენტი, მოჰსენ მახმალბაფი, ირანი/საფრანგეთი.

BIAFF 2017 – ბათუმის კინოფესტივალის საკონკურსო პროგრამა – დოკუმენტური და მხატვრული ფილმების სექცია

ბათუმის საავტორო ფილმების მე-12 საერთაშორისო კინოფესტივალის მენეჯმენტმა დაასრულა ფილმების შერჩევა 2017 წლის საერთაშორისო კონურსის პროგრამისთვის. ბათუმის კინოფესტივალი ტარდება 2017 წლის 17-24 სექტემბერს. ბათუმის საერთაშორისო კინოფესტივალი 2006 წელს დაარსდა და მისი ორგანიზატორია – ბათუმის ხელოვანთა სახლი “არგანი”, ოფიციალური პარტნიორი – ქ. ბათუმის მერია. მხატვრული ფილმების საკონკურსო სექციაში ნაჩვენები იქნება 10 ფილმი:

1. პატიოსანი კაცი, მოჰამად რასულოფ, ირანი, 2017, 117 წთ.

2. ჩიტები მღერიან კიგალიში, იოანა კრაუზე, ქშიშტფ კრაუზე, პოლონეთი, 2017, 113 წთ.

3. Claire Obscure, იეშიმ უსტაოღლუ, თურქეთი/პოლონეთი/საფრანგეთი, 2016, 100 წთ.

4. დედე, მარიამ ხაჭვანი, საქართველო/კატარი, 2017, 97 წთ. 5. ნაზი არსება, სერგეი ლოზნიცა, უკრაინა/გერმანია/ჰოლანდია/რუსეთი/ლიტვა, 2017; 143 წთ.

6. როგორ წაიყვანა ვიქტორ „ნიორმა“ ალექსეი მოხუცებულთა თავშესაფარში, ალექსადნრე ჰანტი, რუსეთი, 2017, 90 წთ.

7. იუპიტერის მთვარე, კორნელ მუნდრუზო, უნგრეთი/გერმანია, 2017, 123 წთ.

8. მეტი, ონურ საილაკ, თურქეთი, 2017, 115 წთ.

9. წვეულება, სალი პოტტერ, დიდი ბრიტანეთი, 2017, 71 წთ.

10. აფრენა, ეჰსან აბდიპოური, ირანი,

2017 მხატვრული ფილმების კონკურსის ნომინაციები – საუკეთესი ფილმი, საუკეთესო რეჟისორი, საუკეთესო ქალი და მამაკაცის როლის შემსრულებელი, ჟიურის სპეციალური პრიზი. საერთშორისო ჟიური შედგება 5 წევრისგან, რომლის თავჯდომარეა ცნობილი ირანელი კინორეჟისორი – მოჰსენ მახმალბაფი.

დოკუმენტური ფილმების საკონკურსო სექციაში წარმოდგენილი იქნება 9 ფილმი: 1. აუსტერლიცი, სერგეი ლოზნიცა, გერმანია, 2016; 94 წთ.

2. ბურმის მოთხრობების კრებული, პიტერ ლომ, ჰოლანდია/ნორვეგია, 2017, 81 წთ.

3. აჩრდილების ქალაქი, მეთიუ ჰეინმან, აშშ, 2017, 90 წთ.

4. მზის ქალაქი, რატი ონელი, საქართველო/აშშ/ქატარი/ჰოლანდია, 2017, 104 წთ.

5. დიქსი ლენდი, რომან ბონდარჩუკი, უკრაინა/ლატვია/გერმანია, 2016, 60 წთ.

6. თავისუფლების დღე, უგის ოლტე/მორტენ ტრაავიკ, ნორვეგია/ლატვია, 2016, 100 წთ.

7. ჩემი გარეუბნის ისტორია, იუნუს კურკუტ, თურქეთი, 2017

8. ცემენტის გემო, ზიად ქალთოუმ, გერმანია/ალბანეთი/სირია/არაბეთის გაერთიანებული საემიროები/კატარი, 2017, 85 წთ.

9. ცოცხლად დარჩენის მეთოდი, არნო ჰაგერს/ერიკ ლიეშუტ, რეინერ ვან ბრუმელენ, ჰოლანდია/ბელგია, 2016; 70 წთ.

დოკუმენტური ფილმების კონკურსის ნომინაციები – საუკეთესი ფილმი, ჟიურის სპეციალური პრიზი. საერთშორისო ჟიური შედგება 5 წევრისგან, რომლის თავჯდომარეა ცნობილი ქართველი კინორეჟისორი – ალექსანდრე რეხვიაშვილი.

BIAFF ფესტივალის კინოჩვენებების ლოკაციები – კინოთეატრი „აპოლო“, სასტუმრო “Wyndham” კონფერენს დარბაზი, კინოჩვენებები ღია ცის ქვეშ ერას მოედანზე კინოფესტივალზე დასწრება – კინოჩვენებებზე დასწრება უფასოა.

კინოთეატრ „აპოლოში“ ჩვენებებზე დასწრებისთვის საჭიროა – ე.წ. „უფასო ბილეთების“ აღება ( რაც რეზევირების და კონტროლისთვის გამოიყენება) კინოთეატრში BIAFF ინფო ცენტრში.

კინოფესტივალზე აკრედიატაცია (მედია / ინდსუტრია) – სხვადასხვა მედიის წარმომადგენლებს შეუძლიათ აკრედიტაციაზე მოგვმართონ ფესტივალის საიტზე რეგისტრაციის მეშვეობით – http://biaff.org/media-acreditation

კინოფესტივალის სპონსორები – საქართველოს კულტურის და ძეგლთა დაცვის სამინისტრო, საქართველოს ეროვნული კინოცენტრი, აჭარის კულტურის სამინისტრო, სასტუმრო „WYNDHAM BATUMI” კინოფესტივალის მხარდამჭერები – კინოთეატრი „აპოლო“, British Council, Goethe Institute Georgia, სასტუმრო „რჩეული ვილა“, სასტუმრო „Batumi Plaza”, აჭარის ტურიზმის და კურორტების დეპარტამენტი, „HQ პროპაგანდა“, ტურკომპანია „ვონდერლენდი“ კინოფესტივალის მედია პარტნიორები – საქართველოს საზოგადოებრივი მაუწყებელი, აჭარის ტელევიზია, რადიო ფორტუნა, ფორტუნა +, ბათუმი ტვ, ონლაინ საინფორმაციო სააგენტოები – newswire.ge, ფაბლისითი ჯგუფი (www.publicity.ge), Film New Europe (www.filmneweurope.com), გაზეთი ბათუმელები, netgazeti.ge კინოფესტივალის შესახებ ინფორმაციის მიღება შესაძლებელია ჩვენი ვებ-გვერდის და სოც. მედიის საიტებიდან – http://www.biaff.org; http://www.facebook.com/biaffbatumi; დამატებითი ინფორმაციისთვის დაგვიკავშირდით – info@biaff.org, პრეს-აკრედიტაციის მსურველებს შეუძლიათ მოგვმართონ – press@biaff.org; ტელ: 599-482181б 593-998272

BIAFF დახურვის ცერემონია

This slideshow requires JavaScript.

ბათუმის საავტორო კინოს საერთაშორისო ფესტივალი დასრულდა… ფესტივალის დასკვნითი ღონისძიება ბათუმის ხელოვნებისა და მუსიკის ცენტრში გაიმართა, საერთაშორისო ჟიურიმ პრიზები სამ საკონკურსო სექციაში გასცა – საერთაშორისო მხატვრული, დოკუმენტური და მოკლემეტრაჟიანი ფილმები.

dsc_1016

BIAFF საერთაშორისო კონკურსის სექციის ხუთკაციანმა ჟიურიმ დიტო ცინცაძე, საქართველო (ჟიურის თავჯდომარე), მაჰტაბ კერამატი (ირანი), ირინა გორდიჩუკი (უკრაინა), ლიზა ანტონოვა (რუსეთი), გულნარა აბიკიევა (ყაზახეთი) შემდეგი პრიზები გასცა:

  • · გრანპრი – „ზოოლოგია“, ივან ტვერდოვსკი, რუსეთი/ საფრანგეთი/ გერმანია, 2016; 87 წთ.
  • საუკეთესო რეჟისურა – “უღმერთო”, რალიცა პეტროვა, ბულგარეთი/დანია/საფრანგეთი, 2016; 99 წთ.
  • საუკეთესო მსახიობი მამაკაცი – ფარჰად ასლანი, ფილმში „ქალიშვილი“, რეზა მირკარიმი, ირანი, 2016; 103 წთ.
  • საუკეთესო მსახიობი ქალი – ნატალია პავლენკოვა ფილმში „ზოოლოგია“, ივან ტვერდოვსკი, რუსეთი/ საფრანგეთი/ გერმანია, 2016
  • ჟიურის სპეციალური პრიზი – „სიყვარულის შეერთებული შტატები“, ტომაშ ვასილევსკი, პოლონეთი/შვედეთი, 2016; 104 წთ. – “რაუფი”, სონერ კარენი/ბარის კაია, თურქეთი, 2016; 94 წთ.

This slideshow requires JavaScript.

 

BIAFF 2016-ის დოკუმენტური ფილმების საერთაშორისო კონკურსის სექციის ხუთკაციანმა ჟიურიმ – მარინა რაზბეშკინა (რუსეთი (ჟიურის თავჯდომარე), ელჰუმ შეიკრიფარი (დიდი ბრიტანეთი), ნარგიზ ბაგირზადე (აზერბაიჯანი), ოლეს იანჩუკ (უკრაინა), გივი ბესიკ ოდიშარია, საქართველო, გამოვლინა გამორჯვებული ფილმები:
  • საუკეთესო დოკუმენტური ფილმი – „კინომოგზაურები”, შირლი აბრაფამი/ამით მანდეშია, ინდოეთი, 2016; 96 წთ.
  • ჟიურის სპეციალური პრიზი – „ნათესავები“, ვიტალი მანსკი, გერმანია/ლატვია/ესტონეთი/უკრაინა, 2016; 112 წთ.

This slideshow requires JavaScript.

BIAFF 2016-ის მოკლემეტრაჟიანი ფილმების საკონკურსო სექციის ხუთკაციანმა ჟიურიმ – ზაზა ხალვაში, საქართველო (ჟიურის თავჯდომარე), იულია სინკევიჩი (უკრაინა), დავით მურადიანი (სომხეთი), დილარა ტასბულატოვა (რუსეთი), ზურაბ სტურუა (საქართველო)გასცა შემდეგი პრიზები:
  • საუკეთესო მოკლემეტრაჟიანი ფილმი – „ლეთა“, დეა კულუმბეგაშვილი, საქართველო, 2016; 15 წთ.
  • ჟიურის დიპლომი (სპეციალური მოხსენიება) – გადაეცა ორ ფილმს:
– „დაკარგული მიწა“, ჰავრაზ მოჰამედი, ერაყი, 2016; 10 წთ.
– “როცა ზარების ხმა გესმის”, ჩაბნეიმ ზარიაბი, საფრანგეთი/ტუნისი, 2015; 25 წთ.

This slideshow requires JavaScript.

BIAFF-ის ინდუსტრიული პლატფორმის “ალტერნატიული ტალღის” ფარგლებში, რომელშიც მონაწილეობდა 9 ქართული კინოპროექტი, პრიზი (კინოააპარატურის არენდის სერვისის ვაუჩერი) გადაეცა შემდეგ კინოპროექტს:
– “ინგა” – რეჟისორი გიორგი გოგიჩაიშვილი, სცენრის ავტორები – ზაზა კოშკაძე/მერი ბექაური/ დავით აბრამიშვილი, პროდუსერი – გეგა ხმალაძე

dsc_1031

დახურვის ცერემონიის დასკვნით ნაწილში გაიმართა დონ ჩედლის ფილმის “წინ მაილს” (აშშ, 2016) ჩვენება
კინოფესტივალის სპონსორები – საქართველოს ეროვნული კინოცენტრი, საქართველოს კულტურის და ძეგლთა დაცვის სამინისტრო, სასტუმრო „Divan Suites Batumi“, “ასკანელი ძმები”
14479535_1293743080644624_3091619622046836153_n

 

ფესტივალის დაჯილდოვების ცერემონის შემდეგ გაიმართა ბანკეტი რესტორან ”WILD WEST”-ში ,  უამრავი სტუმარი საკუთარ ემოციებს უზიარებდა ერთმანეთს სასიამოვნო მუსიკისა და გემრიელი კერძების თანხლებით….

dsc_0066

მეც , როგორც ბლოგერი და როგორც მოხალისე ამ საერთაშორისო ფესტივალის პატარა ნაწილს წარმოვადგენდი და რაღაც წვლილი მეც შევიტანე რომ ფესტივალი ღირსეულად წარმდგარიყო მაყურებლების წინაშე…

ახლა , როდესაც ფესტივალი დამთავრდა ვფიქრობ იმ შედეგზე , რაც ფესტივალში მონაწილეობის შემდეგ უნდა დამრჩენოდა… შედეგი მართლაც არის ….

პირველი ალბათ ახალი ინფორმაციის მიღებაა იმის შესახებ თუ როგორ შეიძლება დაიწყო ფილმის გადაღება შეზღუდული ბიუჯეტის პირობებში. მე არ ვარ რეჟისორი და შეიძლება მოგეჩვენოთ, რომ ეს ინფორმაცია ჩემთვის გამოუსადეგარია, მაგრამ როდესაც ბერძენი სცენარისტის – ნიკოლას პანაგიტოულოსის მასტერკლასს ვუსმენდი ბევრი იდეა გამიჩნდა და მივხვდი, რომ თუ გაქვს ნიჭი, მონდომება და გადაღებაც კარგად გამოგდის შესაძლებელია მოყვარულის დონეზე ამ პროფესიის დაუფლება და მოკლემეტრაჟიანი ფილმის გადაღების მცდელობა……14516359_1191040054294275_6139051018721502736_n

მეორე შედეგი ალბათ  საავტორო , მოკლემეტრაჟიანი ფილმების მიმართ ჩემი დამოკიდებულების ცვლილებაა, რამდენიმე ფილმა ჩემში აღფრთოვანება და სიამაყე გამოიწვია.. ვცდილობდი ჩემი ემოციების, განცდების გამოხატვას ბლოგის დახმარებით, თუმცა იყო რამდენიმე არასასიამოვნო სიტუაცია  ჩემი ბლოგის ,  ჩემი შეხედულებების , გამოხატვის თავისუფლების მიმართ … მაგრამ ეს უკვე წარსულია , მე-11 კინოფესტივალზე მარის, როგორც ბლოგერის მიერ მიღებული გამოცდილების ნაწილი….

საერთო ჯამში კინოფესტივალმა ჩემი მოლოდინი გაამართლა, ვნახე ბევრი საინტერესო ფილმი , გავიცანი ახალი ადამიანები, მივიღე გარკვეული გამოცდილება… ერთი წლის შემდეგ უკვე ახალი BIAFF-ია , რომელშიც აუცილებლად მივიღებ მონაწილეობას…..

dsc_0120

 

 

 

 

შვიდი დღე პატერსონში

paterson_producers_interview_no_film_school_3

 

ბავშვობაში გასწავლიან,  რომ არის სამი განზომილება: სიმაღლე, სიგანე, სიღრმე, როგორც ფეხსაცმლის ყუთი …მაგრამ შემდეგ იგებ, რომ არსებობს მეოთხე განზომილება-დრო… ზოგი ამტკიცებს, რომ არსებობს  …. მეხუთე…..მეექვსე…მეშვიდეე…

პატერსონი ავტობუსის მძღოლია, რომელიც ცხოვრობს ქალაქ პატერსონში, ნიუ  ჯერსიში…        ის ყოველდღიური, რუტინული ცხოვრებით ცხოვრობს: მართავს ავტობუსს, ისმენს მგზავრების სხვადასხვა ისტორიებს… წერს ლექსებს წიგნაკში….ასეირნებს საღამოს ძაღლს და ყოველდღიურად სტუმრობს ბარს ერთი ბაკალი ლუდის დასალევად…

paterson

ჯიმ ჯარმუშის ნამუშევარი მდიდარია საინტერესო ფრაზებით თუ ლექსებით, სურათი მსუბუქი იუმორითაა გაჯერებული და რეჟისორი ყოველ წუთას ცდილობს პატერსონის შინაგან სამყაროში გვამოგზაუროს.  მისი ყველა ლექსი მის ცხოვრებას ასახავს, ფრაზები  ჩნდებიან მაშინ როდესაც პატერსონი სამსახურში მიდის ან ავტობუსს ატარებს … ჩემი აზრით ეს ლექსები მისი ნაწილია ალბათ ესაა მიზეზი თუ რატომ არ უნდა მსოფლიოს გააცნოს  მისი შემოქმედება ….

paterson2-large_transvxy1sbh3zy94n8z2-u3dxuk1tyudfxq1bahytrsjuo0

ფილმში აღწერილია  წყვილის შვიდი ჩვეულებრივი დღე, პატერსონის და მისი მეუღლის ცხოვრება არაფრით განსხვავდება სხვა ჩვეულებრივი წყვილის ცხოვრებისგან.. თითეულ მათგანს გასხვავებული ინტერესები , აზრები და ბედნიერების საკუთარი აღქმა გააჩნია… პატერსონის მეუღლე ლაურა უფრო მეტად მეოცნებე ადამიანია , ის ცდილობს მიიღოს ცხოვრებისგან ახალი გამოწვევები, აითვისოს მუსიკა და გახდეს მუსიკოსი  ან უბრალოდ გემრიელი კექსების გაყიდვით მიიაღწიოს წარმატებას.. ჯიმ ჯარმუშმა მისი შინაგანი სამყაროს გადმოცემა ლაურას უცნაური გატაცებით  სცადა … ის ყველაფერს სახლის კედლებს, ავეჯის აქსესუარებს,  ფარდებს , ჭურჭელსაც კი შავ და თეთ ფერებში ან უცნაური ფორმის შავ რგოლებში ხატავს… ეს ერთფეროვნება თითქოს პატერსონის სიმშვიდესაც არღვევს, მაგრამ ცოლის მიმართ სიყვარული , ლაურას ბედნიერი განწობა და სახლის საყვარელი ( პატერსონის მიმართ უფრო ეჭვიანი და ბრაზიანი ) წევრი, ბულდოგი მათ ცხოვრებას მრავალფეროვანს ხდის…

paterson_producers_interview_no_film_school_2

ჩემი აზრით ფილმს არც დასაწყისი ჰქონდა და არც დასასრული , ეს იყო ცხოვრების რაღაც ნაწილი, რომელშიც ჩვენ პატერსონების ოჯახის წევრები გავხდით ,  მათთან ერთად დავიწყეთ დილა სასიამოვნოდ,  მათთან ერთად  ავტობუსით გავიარეთ ქალაქის რამდენიმე ქუჩა , მათთან ერთად ვიყავით კინოში , ვისწავლეთ სიმღერის აკორდები და შევქმენით პირველი სიმღერა…გვყავდა საყვარელი , ბრაზიანი ბულდოგი და რაც მთავარია მათთან ერთად ვცდილობდით დაგვენახა რეალობა სხვა თვალით , წამოგვეწყო ახალი საქმიანობა და ბედნიერება გვეგრძნო იმით რაც გვაქვს ….

paterson-5-620x412

 

 

 

 

 

 

Smrt u Sarajevu…..

ფესტივალის ბოლო საკონკურსო დღე ალბათ ყველაზე სამწუხარო და ამავდროულად საბედნიერო დღეც აღმოჩნდა ჩემთვის ..  ძნელი იყო დავმშვიდობებოდი ფესტივალზე ფილმის ყურების მოლოდინს , დიდ ეკრანს,  სხვა ატმოსფეროს, რომელიც ჩემში ყოველთვის აღტაცებას იწვევდა , თუმცა მიუხედავად ამისა ბოლო დღეს საუკეთესო  ფილმები ვნახე ერთმანეთისგან განსხვავებული .

smrt-u-sarajevu

deathinsarajevo_01 პირველი ფილმი, რომელიც ბოლო დღეს ვნახე დანის ტანოვიჩის  ”სიკვდილი სარაევოშია”  ფილმის ყველა მოქმედება ბოსნია ჰერცოგოვინას დედაქალაქ სარაევოში მდებარე პრესტიჟულ სასტუმროში ვითარდება , სასტუმროს სამ სხვადასხვა ადგილას ერთმანეთისგან დამოუკიდებლად სხვადასხვა ისტორიები მიმდინარეობს. აზრთა სხვადასხვაობას , მოქმედებების სიმძიმეს ერთ დღესთან მივყავართ, ავსტრია-უნგრეთის ჰერცოგის ფრანც ფერდინანდის მკვლელობიდან 100 წლისთავთან….სასტუმროს სახურავზე ტელევიზიის წარმომადგენლები ინტერვიუებს წერენ,  გადაცემის წამყვანსა და   პროვინციულ გავრილო პრინცს,   ფრანც ფერდინანდის მკვლელის სეხნიას შორის კამათი მიმდინარეობს,  ერთმანეთს ხმის ჩახლეჩვამდე უმტკიცებენ თავიანთი ხალხის სიმართლეს, ცდილობენ გაარკვიონ ვინ იყო ნამდვილი ოკუპანტი…

snezana-vidovic-faketa-salihbegovic

ამ კამათის გაგრძელება ალბათ ის მდგომარეობაა , რაშიც სასტუმრო და მთლიანად თანამშრომლები არიან … ისინი რამდენიმე თვიანი უხელფასო მუშაობის გაპროტესტებას აპირებენ , მაგრამ არც იციან,  რომ მუდმივად  ვიღაც ცდილობს მაფიოზის დავალებით , რომელსაც სათამაშო და სტრიპტიზ კლუბი აქვს მოწყობილი სასტუმროს სარდაფში, მიტინგის ლიდერს გაუსწორდეს ფიზიკურად…

cover_photo-jpg

ამ ადამიანების ისტორია სასტუმროს ქვედა ნაწილში, სამრეცხაოსა და სარდაფში მიმდინარეობს. მათი შემაერთებელი ნაწილი ალბათ  სასტუმროს საპრეზიდენტო აპარტამენტებში ამ დღეს ჩამოსული  ევროკავშირის წარმომადგენელია, რომელიც მთელი დღე თავის ნომერში გამოსასვლელ სიტყვაში რეპეტიციობს…ის ვერც გრძნობს სასტუმროს მთელს დაძაბულობას,   შესაბამისად მისი იდეებიც გაცილებით ზოგადი და ზოგჯერ არაფრისმთქმელიცაა, რეპეტიციის დროს ცდილობს ხელოვნურად გაამძაფროს სიტყვების მნიშვნელობა , როდესაც სასტუმროს სხვა ნაწილებში მყოფი ადამიანების ყოველ სიტყვას სიმძიმე და ტრაგიზმი ახლავს….

death_in_sarajevo-823253611-large

 

ჩემი აზრით  ფილმის დასკვითი ნაწილი არის ყველაზე საინტერესო , როდესაც სამივე ისტორია ერთმანეთს გადაეჯაჭვება … თუმცა არ მინდა ამის შესახებ დავწერო რადგან არ შეიძლება ფილმის მომავალ მაყურებელს წაართვა ის ემოციები , რაც დასარულის ნახვისას დაგებადებათ …. ერთადერთი რისი თქმაც შემიძლია ისაა რომ აუცილებლად უყურეთ ამ ფილმს როდესაც ინტერნეტში ხელმისაწვდომი გახდება …

deathinsarajevo_03

 

 

Turn off the electricity!

kim_ki-duk__full

კიმ კი დუკის ფილმს განსაკუთრებული ინტერესით ველოდებოდი , უნდა ვაღიარო ფილმის თრეილერის ყურებამდე ვიცოდი , რომ ის დიდ  შთაბეჭდილებას და ღრმა კვალს დატოვებდა ჩემში …. ამის მიზეზი იყო ის რომ ფილმი კიმ კი დუკის მიერ იყო გადაღებული,  რეჟისორის რომლის  გადაღების სტილი , ფილმის მიმართ დამოკიდებულება , გადმოცემული ცხოვრებისეული მოვლენები ჩემში დიდ აღრფრთოვანებას იწვევს…რეჟისორს რომელსაც 30 წლამდე ფილმიც კი არ ჰქონდა ნანახი შეძლო,  კინოს როგორც პროფესიის  დაუფლების   გარეშე   15  ნამუშევრის  შექმნა. ფილმები, რომლებიც ხსნიდნენ და ჯილდოვდებოდნენ: ბერლინის, ვენეციის, კარლოვი ვარის, ლოკარნოს, კანის კინოფესტივალებზე. ჩემთვის სამწუხაროდ მისი შემოქმედებიდან მხოლოდ ორ ფილმს ვიცნობ და ბედნიერი ვარ რომ ფესტივალმა მომცა საშუალება მისი გადაღებული კიდევ ერთი  შედევრი  მენახა და შემეფასებინა…

ფილმში აღწერილი ისტორია 2011 წლის იაპონიაში გვაბრუნებს, როდესაც შეშინებული მსოფლიო ახალი ჩერნობილის მოლოდინში იყო , როდესაც  მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ატომურ-ელექტრო სადგური შეიძლებოდა კაცობრიობის აღსასრულის მთავარი მიზეზი გამხდარიყო…

stop

ფილმის მთავარი გმირები საბუ და მიკი ამ პრობლემას პირისპირ ხვდებიან , მათ  ატომურ-ელექტრო სადგურის ახლოს სახლი აქვთ ,  კატასტროფის შემდეგ იძულებით უწევთ ტოკიოში გადმოსლა , მაგრამ ამით პრობლემა არ გვარდება , ისინი ჯანმრთველები არიან თუმცა  მიკი ფეხმძიმედაა, წყვილს ეშინია, რომ რადიაციის გამო პატარას პრობლემები ექნება…. მიკის ორსულობის ხელოვნურად შეწყვეტა უნდა, საბუ კი ცდილობს ცოლს გადაწყვეტილება შეაცვლევინოს…..ფილმის იმ ნაწილში როდესაც წყვილი ერთმანეთისგან დამოუკიდებლად ცდილობს გადაარჩინოს  შვილის მომავალი მძაფრად ვიგრძენი რეჟისორის ხედვა და სტილი, როდესაც არასდროს იცი რას გადაწყვეტენ, რას მოიმოქმედებენ ფილმის გმირები . რეჟისორის ფილმებში გმირებს ყოველთვის აქვთ სახასიათო შტრიხი, რომელიც არ გაძლევს საშუალებას თვალი მოარიდო ეკრანს , ამ ფილმში მთავარი დეტალი ალბათ  პერსონაჟების მიერ  რეალობასთან  დაპირისპირება და მასთან ბრძოლის დაწყებაა …..

გამორთეთ ელექტროენერგია

საბუს  აგრესიული ხმა ისმოდა განათებულ ტოკიოს ქუჩებში, როდესაც  მთელი ხმით ყვიროდა მათვის ვისაც არც ესმოდა და არც აინტერესებდა მისი სიტყვები გავიფიქრე სინამდვილეში ვისი მისამართით იყო ეს სცენა მიმართული ალბათ ჩვენთვის , იმ მსოფლიოსთვის, რომელსაც კარგად ახსოვს შიში , ან იმ ადამიანების მისამართით რომელთაც უნდა შეახსენო რომ ელექტრო ენერგიის ზედმეტად მოხმარება საფრთხესთან არის დაკავშირებული…

559-stop